Stand My Ground

Friends and the City

2011-08-13T16:28:00.002+03:00

And it's kinda weird that my we are four girls in my group...and just being funny..back in 2005 we said that K. is Carrie...A. is Miranda... C. is Charlotteand I was Samantha..

Yesterday, we were having a laugh and then realized that our lives are pretty much like the characters!

K. is in love with the same guy for 8 years...and they are on and off together, even though they love each other to death.

A. is with her boyfriend for 6 years now, took a break, but they are back together and happy in love [im pretty sure it will get even more serious in about a year]

C. thought she'd found the one..but her after 3 years together they parted ways..because he was really immature to be honest...and she is now very very happy with her new boyfriend.

As for me? I'm still single. Meeting new men...younger and older than me and having fun. Okay, not as much fun as Samantha does...but okay! I decided to stop being misery and actually try and work with the relationship I've already have. The one with myself.

But most importantly? We have each other, like the characters of our favorite series, like you and your girlfriends. Because men come and go, but friends are forever.

Losing it

2011-06-13T19:54:00.001+03:00

Φύγαμε από την πισίνα γιατί μας έπιασε βροχή και θα βρισκόταν με τον κολλητό του και την κοπέλα του. Και μια κοπέλα που γνώρισε πριν καιρό. Το κανόνιζε την ώρα που τον πήγαινα σπίτι με το αμάξι.

Ίσα που πρόλαβα να μπω σπίτι και να μπω στο μπάνιο πριν ξεσπάσω σε κλάματα. Από εκείνη την ώρα κλαίω on and off συνέχεια. Ξέρω πως δεν πρόκειται να του αρέσω ποτέ, πόσο μάλιστα να με αγαπήσει. Πάντα το ήξερα.

Αλλά πονάει τόσο πολύ. Έχω αρχίσει να χάνω την υπομονή μου και οι αντοχές μου μειώνονται δραματικά.

Πέρασε ο πατέρας του από το σπίτι για καφέ και με ρώτησε ποια κοπέλα ήταν αυτή και πως γνωρίστηκαν. Φάνηκε να δυσανασχετεί.

Απάντησα και 2 λεπτά μετά εξαφανίστηκα στο δωμάτιο. Δεν μπορούσα να κρύψω την αλλαγή στη διάθεση μου και είπα να την κάνω.

Δεν αντέχω άλλο. Και καλά την άλλη φορά που πλάνταξα στο κλάμα ήμουνα τύφλα από τις μπύρες. Τώρα? Τι δικαιολογία να βρω?

Προσεύχομαι να τον ξεχάσω. Όχι να με αγαπήσει. Εδώ και 13 χρόνια προσεύχομαι να τον ξεχάσω!

Δεν μπορώ άλλο! Η υπομονή μου εξαντλείται. Και νιώθω αστεία για όλο αυτό. Γελοία.

3 libras

2011-06-09T21:14:00.000+03:00

Πέρασα τέλεια εκείνες τις 4 ημέρες στην Αθήνα. Το πρόβλημα ήταν όταν γύρισα πίσω. Μου κακοφάνηκε τόσο πολύ ότι ήμουν μόνη μου που ήθελα να μπω σε ένα αεροπλάνο και να φύγω 2 ώρες μετά την άφιξη μου.

Δεν με χωράει ο τόπος πια. Η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο.

ΔΕΝ.ΜΠΟΡΩ.ΑΛΛΟ!!!

Κουράστηκα να είμαι μόνη μου. Κουράστηκα να κλαίω. Κουράστηκα να παρακαλάω. Ήθελα να ήξερα ποιος πούστης κινάει τα νήματα και την βρίσκει με το να με βασανίζει. Γιατί δεν εξηγείτε αλλιώς. Τον ξεπέρασα μετά από 9 χρόνια, και τώρα [αφού κλείνω και 7 χρόνια ελεύθερη] άρχισα να νιώθω πράγματα για αυτόν. Δεν θέλω να τον ξαναερωτευτώ το καταλαβαίνεις ρε??? ΔΕΝ.ΘΕΛΩ!

Αλλά εκεί…είναι ο μόνος που μπορεί να μου φτιάξει τη μέρα. Τι ειρωνεία. Και αυτός χέστηκε για μένα.

Μιζέρια κάνε στην πάντα!

2011-05-31T22:17:00.002+03:00

Πάω Αθήνα μετά απο 6 μήνες. Θα ξαναδω τα φιλαράκια μου. Η μιζέρια και η μοναξιά μπορούν να μπουν σε αναμονή. Έτσι κ αλλιώς είναι μαζί μου εδώ και 7 χρόνια. Ας σκάσουν προσωρινά!

Πάντως νιώθω πως θέλω να χορέυω όλη μέρα. Ακριβώς όπως η Bullock!

Square one

2011-05-19T22:35:00.001+03:00

Ακόμα και ανάμεσα σε ύπνο και ξύπνιο, ευχόμουν να ήθελε να πει κάτι περισσότερο. Ευχήθηκα. Αλλά δεν έγινε. Και δεν πρόκειται να γίνει.

Ξέρω ότι δεν είμαι αρκετή γι’αυτόν. Πως ποτέ δε θα με κοιτάξει διαφορετικά. Παρόλα αυτά ξόδεψα τη μισή μου ζωή παρακαλώντας να γίνει ένα θαύμα. Να με αλλάξει κάτι. Να γίνω αλλιώς.

Είχα προχωρήσει για λίγο. Για 3 χρόνια ήταν παρελθόν. Και μετά έμαθα ότι χώρισε. Και ξαναγύρισα στην αρχή.

Δρόμο θα διαβείς...

2011-05-11T20:07:00.003+03:00

Γύρισα απο τη δουλειά και κάθισα με την μάνα μου να πιούμε καφέ στην αυλή. Είπα ωραίος καιρός, μη κλειστούμε στο δωμάτιο απο τώρα!

Τι το ήθελα. Μου είπε το φλιτζάνι μετά απο καιρό και ανέμεσα σε άλλα μου κάνει "Δεσμό δε βλέπω..." και εκεί που σκέφτομαι εγώ "θα ξαφνιαζόμουν αν έβλεπες" συνεχίσει την πρόταση της και λέει "ε πως να σε βρει μέσα στους τέσσερις τοίχους?"

Ήθελα να κάνω επιτόπου μεταβολή και να κλειστώ στο δωμάτιο μου. Νιώθω που νιώθω σκατά, μη το κάνεις χειρότερα ρε μάνα! Εντάξει είσαι διακρίτηκή αλλά έλεος.

Το έχω εμπεδώσει, μόνη μου θα ψοφίσω παρέα με την αρκούδα μου την Ήρμα. Δε χρειάζετε να μου το χτυπάτε κιόλας.

...σε προηδοποιώ..έπαιτε post βουτηγμένο στο κλάμα...όχι στην νουτέλα γιατί κάνω δίαιτα.

Back in black

2011-05-01T21:40:00.000+03:00

Κοιτάω το λευκό Document εδώ και κανα 10λεπτο. Δε μπορώ να γράψω τίποτα.

Από το τελευταίο Post τι έχει αλλάξει στη ζωή μου? Πήρα πτυχίο τον Δεκέμβριο. Καλά μου το στείλανε ταχυδρομικός στην Κύπρο τον Γεννάρη…αλλά ο Δεκέμβριος μετράει! Τον Δεκέμβριο, επίσης, επέστρεψα μόνιμα στην Κύπρο.

Κάθισα στο σπίτι άνεργη για 4 μήνες. Βρήκα δουλειά πριν 2 εβδομάδες και ελπίζω να πάνε όλα καλά.

Κατά τ’ άλλα τίποτα. Ά, έκανα και ένα One night stand με ένα παλιό συμμαθητή από το Λύκειο τον Γενάρη. Και ξανά τον Απρίλιο. Αυτά.

Αρνούμαι να αρχίσω την κλάψα σε αυτό το post. Είναι το πρώτο μετά από καιρό. Δε λέει.

Φιλιά στα μούτρα λοιπόν.

Ανοίξαμε και σας περιμένουμε!

2010-10-06T21:10:00.002+03:00

Ναι ναι το έκανα τελικά!

Έφτιαξα καινούριο blog..ναι ναι ακόμα ένα!! ..μη γελάς!

Σκεφτόμουν πως άντε και μπαίνει μια χριστιανή και βλέπει τα fashion posts...και πέσει πάνω στη κλάψα...ε κρίμα δεν είναι?

ναι ναι κρίμα είναι!

Έχω νεάκια...αλλά δεν είναι της παρούσης...γράφω χωρίς ορθογράφο, γι'αυτό μάζεψε τη μπαζούκα που ετοίμασες μη στη φέρω καπέλο!

Φιλιά στα μούτρα!

Camel

2010-09-09T22:31:00.003+03:00

And these are my new high heels. Wore them for half an hour tonight and my feet ached. The leather needs to get comfy still. Im gonna wear them everynight to make it okay until Tuesday night. My boss wants to see me wearing them at the office but I can't walk in those and take the bus to work [2 buses actually].

We'll see.

P.S. Fashion posts will be written in english.
P.S.1. At first I wanted to make a special blog but since my sense of fashion is limited and I usually walk around like a clown...I thought it was pointless.

Καλοκαιράκι - Μέρος 3

2010-08-29T15:54:00.001+03:00

Το Πάσχα που λες «γνώρισα» τον γιο της παλιάς κολλητής της μάνας μου. Τα εισαγωγικά τα έβαλα γιατί τον πρωτογνώρισα όταν ήμουνα 6 μηνών. Πρόσφατα δηλαδή.

Δυο μήνες μετά ξεκινήσαμε να μιλάμε από internet. Καλό παιδί και πολύ πλάκα. Κανονίσαμε και ήρθανε οικογενειακός σπίτι μου για τραπέζι. Δε πολυμιλήσαμε εκείνο το βράδυ για να πω την αλήθεια γιατί είχαμε πολλές μέρες να μιλήσουμε και ψιλοντρεπόμουν και εγώ.

Τέλος πάντων, την επόμενη ημέρα μιλήσαμε 3-4 φορές και μου έδωσε και το τηλέφωνο του για να βρεθούμε το βράδυ. Κατά τη 1 τα ξημερώματα με πήρε τηλέφωνο και πήγα με την Κ. και τον παραλάβαμε με ένα φίλο του από εκεί που ήταν. Κάναμε βόλτες για κανένα δίωρο.

Όταν έφυγε η Κ. μου είπε ότι ο χαιρετισμός του ήτανε λίγο ψυχρός. Όντως. Θα σου πω ότι είπα και σε εκείνη. Ίσως είναι ο τρόπος που γνωριστήκαμε. Ίσως όλα να είναι στο μυαλό μου και να το έχει πάρει τελείως φιλικά.

Την επόμενη ημέρα, πάλι μιλήσαμε αρκετά. Την Τετάρτη, του έστειλα μήνυμα για ένα επαγγελματικό θέμα λέγοντας του πως έμαθα πληροφορίες. Δεν απάντησε. Το ίδιο βράδυ ήταν που έστειλα μήνυμα και στον Α. [απλά γιατί ήθελα σε κάποια φάση να τον δω για να ξεκαθαρίσω κάποια πράγματα] και μου απαντάει με το θεϊκό «Ποιος?».
Έφαγα μεγάλη ήττα εκείνο το βράδυ.

Χθες βράδυ λοιπόν, τον προσκάλεσα να έρθει σπίτι μου που θα ήταν και κάτι φίλοι για να με χαιρετήσουν. Ήρθε, κάθισε, πήγαμε παρέα στην τράπεζα που ήθελα και μετά πήγα μαζί του αεροδρόμιο να παραλάβουμε την αδερφή του.

Το θεϊκό? Δέκα λεπτά αφότου φύγαμε από το σπίτι μου είπε πως του άρεσε η Α. Το είπε 2-3 φορές παρόλο που του είπα πως έχει σχέση εδώ και 5 χρόνια.

Όπως καταλαβαίνεις μετά από αυτό ήθελα απλά να κοπανίσω το κεφάλι μου επανειλημμένα πάνω στο ταμπλά του αυτοκινήτου. Δεν το έκανα γιατί δεν έχω λεφτά να πληρώνω αερόσακους.

Προφανώς δεν του φτάνουν οι 2 κολλητές του και θέλει κι άλλη. Τι άλλο να πω. Αυτό το συμπέρασμα έβγαλα.

Καλοκαιράκι - Μέρος 2

2010-08-29T15:22:00.000+03:00

Ο κόσμος είναι μικρός και τα πάντα μαθαίνονται. Και επειδή η Κύπρος είναι ακόμα πιο μικρή, ο Α. έβγαινε με μια φίλη μου. Η κοπέλα όταν έμαθε την «ιστορία» που έχω/είχα με τον Α. μου εξιστόρησε τα πάντα.

Με δική του πρωτοβουλία βγήκανε ένα βράδυ και τέλος πάντων την φίλησε. Τσακώθηκα εγώ μαζί του τη Πρωτοχρονιά και χοντρικά όπως έβαλα κάτω τις ώρες με την φίλη μου, λίγο αργότερα της έστειλε μήνυμα να συναντηθούν. Δηλαδή ρε φίλε, πόσο πολύ ήθελες να πηδήξεις?

Συναντήθηκαν ακόμα μια φορά. Είχε πιει τα ποτά του αυτός και κατέληξε να κοιμηθεί σπίτι της. Δεν έγινε τίποτα. Εκείνη δεν έβαλε καν πιτζάμες για να μη δώσει αφορμή. Την πιστεύω γιατί την ξέρω 4 χρόνια και περάσαμε κάτι πολύ προσωπικό παρέα. Από τότε μιλάνε τελείως φιλικά γιατί μίλησαν και του είπε πως είναι «αλλού».

Γιατί με τυραννάς 3 χρόνια ρε βουτυρομπεμπέ και μου το παίζεις και αθώα παρθένα? Που μου είπε «ντρέπομαι» και μεταξύ σοβαρού και αστείου «φοβάμαι μη ρίξεις κανένα χαστούκι αν σε φιλήσω».

Αφού σου το είπα: αν δε σε γούσταρα δε θα έβγαινα μαζί σου. Άρα? ΣΕ ΓΟΥΣΤΑΡΩ. Μάλλον δεν το έπιασε αυτό. Του είπα ξεκάθαρα «μου αρέσεις». Ούτε αυτό έκανε κάτι. Και ενώ ταυτόχρονα ανταπέδιδε τα «like». Μάλλον έπρεπε να σκάσω μύτη με revolver magnum και να τον βάλω από κάτω. Μόνο έτσι θα γινόταν κάτι.

Επειδή όμως δεν ήθελα να γρατζουνίσω το Magnum μου, δεν το έκανα. Ξενέρωσα και δε θέλω καν να συναντηθώ μαζί του. Μιλήσαμε και μεταξύ άλλων μου είπε «Προτιμώ να περάσω ένα βράδυ, μια μέρα, μια εβδομάδα μαζί σου παρά με τους φίλους μου. Είσαι πιο ενδιαφέρον.»
Και επειδή ο σταρχιδισμός είναι στα ύψη του λέω «Αν ήμουνα ενδιαφέρον δε θα έσβηνες το νούμερο μου.»

Στο μεταξύ άρχισα να ασχολούμαι με κάποιον άλλον και έτσι τον ξέχασα τον Α. όπως του αρμόζει.

Επειδή όμως συγχωρώ αλλά δεν ξεχνάω, του έστειλα μήνυμα χθες βράδυ. Μου είχε πει πως θα μιλήσουμε για να συναντηθούμε.

«όντως, ενδιαφερόσουν πολύ»

«ήμουν άρρωστος στο σπίτι μια εβδομάδα»

«περαστικά»

Περαστικά και σ’εμένα.

Καλοκαιράκι - Μέρος 1

2010-08-28T17:37:00.000+03:00

Εδώ και 3-4 μέρες σκέφτομαι να γράψω κάτι. Επιβάλλεται. Η σύνδεση στην Αθήνα είναι για τα μπάζα πια. Αλλά δεν είχα τι να πω. Και μετά είχα πολλά να πω. Και τίποτα ταυτόχρονα. Άντε να βγάλεις άκρη. Βέβαια αν με διαβάζεις χρόνια, σε συγχαίρω και σε λυπάμαι μαζί. Σε συγχαίρω για την υπομονή και σε λυπάμαι γιατί για να καταλαβαίνεις τι θέλω να πω σημαίνει πως και εσύ έχεις πειραγμένα εγκεφαλικά κύτταρα.

Τέλος πάντων. Πήγα Λεμεσό 2 μέρες. Το μοναδικό βράδυ που βγήκαμε και σκεφτόμουν τρόπους να απαγάγω το τεκνό γκαρσόνι [θα του φόραγα το φωτιστικό, που επίσης μου άρεσε, στο κεφάλι και θα τον έσερνα μέχρι το αμάξι]. Τελικά, εκεί που κράταγα τη τσάντα μου, μου κάνει «τσα» ο μπάρμαν του πίσω μπαρ που δεν είχα προσέξει.

Τρελό βράδυ. Μιλήσαμε λίγο αλλά επειδή όπως με χαρακτήρισαν οι φίλες μου «είμαι άχρηστη και άθλια» [αστεία πάντα] δεν έδωσα το τηλέφωνο μου. Αφού η Κ. και η Κ. έκαναν υπεράνθρωπες προσπάθειες να βρουν στυλό, επιστρέψαμε στο μπαρ. ΝΑΙ, πήγαμε πίσω.
Κατέβηκε η Κλ. Και πήγε στον μπαρμαν και του είπε να γράψει τον αριθμό μου. Τρελάθηκε ο άλλος…το ίδιο βράδυ μου έστειλε μήνυμα.

Και ναι επέζησα από αυτό το συμβάν. Είχα πεθάνει από το άγχος μου.

Βρεθήκαμε την επόμενη ημέρα στη θάλασσα. Ναι, πρώτο «ραντεβού» και με είδε με μαγιό. Επέζησα και από αυτό. Δεν ταιριάξανε τα σκουφιά μας. Εμένα μαύρο και άραχνο και εκείνου όπου φυσάει ο άνεμος. Δε πειράζει. Πλάκα είχε.

Αμάξια και ξόρκια

2010-07-26T21:04:00.001+03:00

Γεγονός: η πραγματικότητα και η φαντασία είναι δυο διαφορετικές έννοιες. Κάποιος θα έλεγε πως είναι σα δυο παράλληλες γραμμές. Κάποιος άλλος πως απλά χωρίζονται από μια πολύ λεπτή γραμμή. Κάποιος τρίτος ότι δεν έχω δουλειά να κάνω.

Τι πιστεύω εγώ? Κατ’ αρχάς ότι ο τρίτος έχει δίκαιο. Επίσης, σε αυτό το σημείο σημείωσε ότι είμαι κυνική. Κάποιες φορές σε εκνευριστικό σημείο. Δηλαδή. Όχι, δε θα ευχηθώ σε ένα πεφταστέρι γιατί δε πρόκειται να κάνει κάτι. Δεν είναι κάτι το μαγικό. Είναι απλά μια μπάλα από διαστημικά σκουπίδια που ταξιδεύει κάπου στον γαλαξία χιλιάδες έτη φωτός μακριά. Δεν πρόκειται να πραγματοποιήσει καμία ευχή.

Κάποιες άλλες φορές όμως κάνω αναφορές στο φανταστικό μου αμάξι [μια κόκκινη audi R8] αλλά και στον φανταστικό μου φίλο [αυτόν τον κρατάω μυστικό για να μη μου τον κλέψει καμιά λυσσάρα].

Πως τα δένω όλα αυτά μαζί? Πολύ απλά. Αντιμετωπίζω την πραγματικότητα ως έχει. Τα σύκα σύκα, τη σκάφη σκάφη, τα αεροπλάνα αεροπλάνα και τον μαλάκα μαλάκα [που όχι δεν πρόκειται να αλλάξει]. Αλλά όταν πρόκειται για κάτι υποθετικό, δεν κάνω ούτε παζάρια ούτε τσιγκουνιές.

Έχω μια κόκκινη Audi R8, μια βίλλα στην Ιταλία, ένα γάλλο γκόμενο και μια μεγάλη κατασκευαστική εταιρεία. Επίσης μπορώ να υπάρξω σε ένα κόσμο δημιούργημα του Tolkien και της Rowling. Προς Θεού, Gandalf και Dumbledore όχι σε κόσμο της Meyer. Γιατί εντάξει διάβασα από τέσσερις φορές το Twilight Saga, αλλά αν είναι να κρύβομαι από βρικόλακες, προτιμώ τα καθαρόαιμα της Anne Rice.

Δε με πείραξε η ζέστη, ούτε οι απειροστές μπύρες που καταναλώνω τελευταία. Απλά μπόρεσα να κάνω επιτέλους ένα διαχωρισμό ανάμεσα στην πραγματικότητα και τη φαντασία που υπάρχει μέσα στην κεφάλα μου.

Έχω πειραγμένο κεφάλι το ξέρω. Μάλλον γι’ αυτό ο φανταστικός μου γκόμενος δεν έχει σάρκα και οστά… ακόμα. Πάω να φτιάξω κανένα ξόρκι μπας και δούνε χαρά τα σκέλια μας.

Ακαδημίες

2010-07-12T10:32:00.000+03:00

Τελειώσε και το Μουντιάλ. Παρόλο που διάβαζα Αθλητικά και μάθαινα τι γινόταν, κατάφερα να δω μόνο μισή ώρα από το 2ο ημίχρονο του τελευταίου αγώνα της Ελλάδας και τα τελευταία 5 λεπτά του χθεσινού τελικού. Όχι γιατί είχα κάποια ενοχλητική παρουσιά που πηγαινοερχόταν μπροστά στην τηλεόραση αλλά γιατί η κεραία μου την τρίτη μέρα του Μουντιάλ αποφάσισε πως η ΝΕΤ δεν είναι αρκετά καλή για να την αναμεταδίδει.

Εγώ το λέω Σύνδρομο-Μητσοτάκης.

Διάβαζα που λες στο contra.gr τη στήλη "Σαλάτα του Καίσαρη" ...μεταξύ άλλων, έλεγε τα ακόλουθα:
"[..]Έξι βασικοί κι ένας αναπληρωματικός, όλοι από τις ακαδημίες της Μπαρτσελόνα. Όχι από την ομάδα της Μπαρτσελόνα, αυτό δεν λέει κάτι. Από τις ακαδημίες, από την Μασία.[..]Στην Μπαρτσελόνα δεν διδάσκουν ποδόσφαιρο γενικώς κι αορίστως, διδάσκουν κάτι πάρα, μα πάρα πολύ συγκεκριμένο. Κι η πρώτη ομάδα δεν είναι τίποτε άλλο από το αποτέλεσμα, από τη βιτρίνα. Από τους τελειόφοιτους της σχολής, συν αυτούς που έχουν έρθει από αλλού για να τους συμπληρώσουν, επιλεγμένοι κι αυτοί με αυστηρά κριτήρια.[..]Τους διάλεξε, τους ξεχώρισε, τους βελτίωσε, τους ανέδειξε και τώρα τους καμαρώνει να εκτελούν αυτό που πριν από χρόνια ήταν απλώς ένα όραμα, ίσως και μια ουτοπία.[..]"

Έχοντας ζήσει απο πολύ κοντά το θέμα "Ακαδημίες ποδοσφαίρου" γουστάρα την Ισπανία ακόμα παραπάνω. Είναι μεγάλο πράγμα να παίζεις στην Ακαδημία μιας ομάδας και να βγαίνεις να παίζεις για την πρώτη ομάδα. Είναι όνειρο.

Πάντα το είχα παράπονο που η Ακαδημία της Ομόνοιας Λευκωσίας, κράταγε τα πιτσιρίκια να παίζουν, έφταναν στα Δεύτερα [Ομάδα κατηγορίας Under 21]. Αν είχαν πραγματικό ταλέντο ή..βίσμα έκαναν ένα συμβόλαιο με την πρώτη Ομάδα και έπειτα..πάγκος!

Ο αδερφός μου την έκανε απο εκεί πριν 3 χρόνια. Για διαφορετικούς λόγους, για τους οποίους με έκανε να μισήσω τη διοίκηση της ομάδας ακόμα περισσότερο.

Τέλος πάντων, γουστάρω να βλέπω μεγάλους παίχτες που έχουν βγει από την Ακαδημία της Ομάδας. Όμορφο πράγμα.

2010-07-01T08:04:00.001+03:00

Sonisphere Athens, Greece

2010-06-27T17:48:00.002+03:00

Η περασμένη Πέμπτη ήταν χαλλαρά μια απο της πιο ωραίες μέρες τις ζωής μου.

Shopping Therapy

2010-06-19T14:15:00.003+03:00

Η δουλειά πάει καλά. Το κλίμα μια χαρά εκεί. Θα αναφερθώ σε άλλο Post.

Από τη Πέμπτη το βράδυ κλαίω με αναφιλητά χωρίς προειδοποίηση. Θα αναφερθώ την επόμενη εβδομάδα σε αυτό γιατί εμπλέκει και το τι θα κάνω την ερχόμενη εβδομάδα. Αν με διαβάζεις καιρό, ξέρεις πως είμαι προληπτική και άρα η μυστικότητα δικαιολογείτε.
Τώρα ένα έχω να πω. Το shopping therapy, δουλεύει και κάνει θαύματα! Πήγα να πάρω ένα κοντό σορτσάκι και ένα φορεματάκι και τελικά πήρα και μια ζώνη και μια μπλούζα.

Το σορτσάκι με 9,95 και το μπλουζάκι 4,95 απο H&M.

Το φορεματάκι ήταν 6,95 και η ζώνη 4,95 επίσης απο Η&Μ. Το ήθελα και σε λευκό, αλλά συγκρατήθηκα!

Να συμπληρώσω ότι πρέπει να μου απαγορεύσουν την είσοδο στα H&M γιατί φέτος το παράκανα! Ή να με πληρώσουν! Είμαι κινητή διαφήμηση!!!

Irony

2010-06-07T23:26:00.002+03:00

Aπολογούμαι προκαταβολικά για τα αγγλικά, αλλά δεν έχω κουράγιο να τα ξαναγράψω στα ελληνικά. Τα μάτια μου ακόμα είναι κόκκινα.

I actually felt good today. And the irony? I found myself smiling on my way back home. I haven't done that for two years.

And it turned out one of the worse nights. I got into a fight with my brother. A fight I shouldnt even had to take part in because it should be easy. He should have money to get a university degree. While some people were talking about getting the new ipod and how great it will be to add another over-prised gadget to theri collection I was crying my eyes out because I cannot promise my brother that I can help him.

I said it before and I'll say it again: irony is a bitch.

Τέρμα το διάλειμμα...

2010-05-30T21:40:00.001+03:00

..τα κεφάλια μέσα!

Αύριο θα ξυπνήσω στις 6:50π.μ. για να φύγω στις 7:30 να πάω στο ΙΚΑ για να πάρω αριθμό μητρώου. Στο καπάκι θα φύγω για δουλειά..μέχρι τις 5 το απόγευμα.

Ελπίζω η πρώτη ημέρα να κυλήσει ήρεμα.

Γραφειοκρατία

2010-05-27T18:08:00.000+03:00

Έχω τελειώσει με την εξεταστική εδώ και 3 μήνες!! Εδώ και 3 μήνες περιμένω από την γραμματεία για να κάνω την πρακτική μου!

Επειδή έχω μισό μάθημα ειδικότητας έπρεπε να περιμένω να κάνω την αίτηση για την Πρακτική μετά την διορθωτική. Την έκανα στις 14 Απριλίου. Πήρα τα χαρτιά μετά από 1 μήνα. Θα ξεκινούσα στις 17 την δουλειά αλλά τελικά πήγε στις 25 Μαΐου γιατί έπρεπε να πάρω αριθμό μητρώου από το ΙΚΑ.

Πήγα τις συμβάσεις στη σχολή, στις 21/5, και μου είπαν πως έπρεπε να τα καταθέσω πρώτα και μετά!!! Άρα είπαμε πως θα πάω για δουλειά στις 31!!

Πήρα σήμερα να δω αν είναι έτοιμα τα χαρτιά, για να πάω να τα πάρω και να πάω αύριο στο ΙΚΑ και μάντεψε! ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΤΟΙΜΑ!!!

Παρά λίγο να βάλω τα κλάματα ενώ μιλούσα στο τηλέφωνο με την κοπέλα στη γραμματεία. Σε φάση που έτρεμε η φωνή μου. Και φυσικά με το που το έκλεισα ξέσπασα σε κλάματα.
Καθυστερεί τόσο πολύ που δεν την παλεύω! Όσο καθυστερώ να ξεκινήσω, τόσο θα καθυστερήσω να τελειώσω!!

the thrill of the chace

2010-05-18T01:10:00.000+03:00

Το έχω ξαναπεί ότι μου την πέφτουνε πιτσιρίκια? Πιτσιρίκια ηλικίας 18-20.

Θα αρχίσω να πιστεύω ότι κάτι πάει στραβά μαζί μου. Εντάξει, έχω προσέξει πως είμαι πιο ελεύθερη απέναντι σε μικρότερους, δηλαδή κάνω την πλάκα μου άνετα.

Με κολακεύει, δε λέω, αλλά είναι περίεργο. Και με φρικάρει λίγο. Νιώθω περίεργα γιατί το μυαλό μου μπαίνει σε σκέψεις του είδους «δεν αξίζω τον κόπο» για κάποιον στα μέτρα μου?

Δεν καταλαβαίνω.

Plus size

2010-05-11T21:38:00.000+03:00

Τελικά δεν πάω Εμιράτα. Θα πηγαίνω καθημερινά μέχρι τα Άνω Λιόσια. Ξεκινάω τη Δευτέρα. Ελπίζω όλα να πάνε καλά. Βάλε και εσύ καμιά ευχή. Δε θέλω να πω πολλά προς το παρόν γιατί με ξέρεις, είμαι και προληπτική.

Άλλο θέμα, άσχετο: Πριν τα Χριστούγεννα ήμουν 68 κιλά. Γύρισα από Κύπρο 71 και έβαλα και 1 ακόμα εδώ. Κατάφερα και πήγα στα 70 πριν από το Πάσχα. Μόνο που τα πήρα πίσω όσο ήμουν Κύπρο. [Το νησί δε μου κάνει καλό!]

Τώρα, παρόλο που έχω κόψει τα γλυκάκια και τα έξτρα, τρώω για πρωινό και βραδινό cornflakes ολικής αλέσης, δεν έχω χάσει τίποτα. Και έχω φρικάρει. Νιώθω όπως στο λύκειο. Νιώθω χοντρή! ΈΧΩ ΦΡΙΚΑΡΕΙ!!!

Πήγα και πήρα σήμερα μια βερμούδα και ένα λεπτό jean για να φοράω στη δουλειά [γιατί δε κάνει να σκάω μύτη με τις φούστες]. Ευτυχώς δεν έχω αλλάξει νούμερο, αλλά τα έξτρα κιλά είναι εμφανή και μου τη σπάνε!

Η μαμά έδωσε εντολή να σκάσω και να μη το σκέφτομαι καθόλου γιατί με αγχώνει περισσότερο και δε βοηθάει καθόλου αυτό.

Θα προσπαθήσω.

Shopping

2010-04-22T13:25:00.002+03:00

Got these yesterday. 14.95 Euros from H&M.

So much for not shopping anything from now on. I couldn't help it though, I was stressed and anxious beyond words. I also got a top/dress for 7 euros.

Civil Practice

2010-04-16T12:51:00.000+03:00

Τα γεγονότα είναι τα εξής: Γύρισα και ψάχνω πρακτική!

Όσο ήμουν ακόμα στη Κύπρο, στη σελίδα της σχολής αναρτήθηκε μια ανακοίνωση για πρακτική στο εξωτερικό. Συγκεκριμένα για την Σαουδική Αραβία και τα Αραβικά Εμιράτα. Μόνη προϋπόθεση το να ξέρεις αγγλικά.

Σκέφτηκα και εγώ, πως εφόσον δεν έχει περιορισμό στο φύλο, προφανώς προσέχουν που θα τοποθετήσουν τις γυναίκες. Και έστειλα email στη καθηγήτρια.

Τετάρτη πρωί ήταν η συνάντηση. Ήμασταν 3 παιδιά για πρακτική και καμιά 10-ριά για μόνιμοι. Η εταιρεία λοιπόν προσφέρει διαμονή, διατροφή, μεταφορικά [όχι μόνο τα αεροπορικά εισιτήρια αλλά και μεταφορά από τον τόπο διαμονής στον τόπο εργασίας] και για εμάς που θα ήμαστε μαθητευόμενοι 1000 δολάρια τον μήνα. Το ωράριο είναι 10 ώρες την ημέρα, 6 ημέρες την εβδομάδα [εκτός παρασκευής].

Μας διαβεβαίωσαν πως τις γυναίκες δεν υπάρχει πιθανότητα να τις τοποθετήσουν στην Σ. Αραβία γιατί ως γνωστόν εκεί για να κυκλοφορήσεις εκτός σπιτιού θες μπούργκα και συνοδεία και πάλι δύσκολο. Το πιο πιθανό, να τοποθετηθούμε σε γραφεία, είτε αυτά είναι στο Abu Dhabi είτε σε εργοτάξιο στη μέση του πουθενά. Επίσης, προσπαθούν να μας στέλνουν δυο-δυο γιατί βοηθάει να εγκλιματιστείς.

Να ζυγίσω τα καλά και τα κακά?

Τα κακά είναι βέβαια πως δεν υπάρχει διασκέδαση. Καθόλου. Είσαι μόνος σου στη μέση του πουθενά. Εγώ επειδή πάω για πρακτική που διαρκεί 6 μήνες, θα είναι δύσκολο να πω «α δεν αντέχω, φεύγω» γιατί θα έχω μεγάλη διαδικασία με τα γραφειοκρατικά στη γραμματεία της σχολής. Δε νομίζω να με πειράζει τόσο το να μη βγαίνω. Ούτε και τώρα το κάνω.

Θα με ταΐζουν, θα με ποτίζουν και θα αποταμιεύω τον μισθό μου, πράγμα πολύ σημαντικό για εμένα. Θα αποκτήσω πείρα και θα κλείσω τα στόματα του κάθε χλεχλέ κάτω στη Κύπρο που μόλις άκουσε πως θα σπουδάσω Πολιτικός Μηχανικός είπε «που πας κορίτσι πράγμα στην οικοδομή?». Επίσης, έχουν παράρτημα στην Κύπρο και ίσως βοηθήσει αργότερα.

Διαδικαστικά? Θα πρέπει να πουλήσω έπιπλα εδώ, να στείλω τα πράγματα, να ξενοικιάσω γιατί εντάξει να αποταμιέυσω, αλλά να έχω σπίτι στην Αθήνα για 6 μήνες χωρίς να μένω? Ε, δε λέει!!

Ψάχνω και εδώ όμως για πρακτική, αλλά ο ένας πήρε, ο άλλος θέλει απόφοιτο τελικά, ο άλλος θέλει να έχω αμάξι, ένας άλλος είπε «δύσκολοι καιροί». Μαλακίες.

«Αν έχεις βίσμα διάβαινε και γνωστό περιπατεί» κατάλαβες πως πάει το θέμα εδώ?

I'm the killer

2010-03-17T17:36:00.000+02:00

Είναι μεσημέρι και η θεία Μαίρη
είναι μες στο φούρνο με λαχανικά.

Κρέμετ' η μανούλα, από το ταβάνι
κόκκινη λιμνούλα, σχηματίζει αργά.

Και ο πατερούλης, διαμελισμένος
στέκετ' ο καημένος, δε φωνάζει πια.

κι εγώ χορεύω μόνος γιατί είμαι ο δολοφόνος!
κι εγώ χορεύω μόνος γιατί είμαι ο δολοφόνος!

κοιταζω στην αυλη νεκρο ειδα τον κωστη,
τραβαω την κουρτινα νεκρη βλεπω τη τζινα
και πανω στο μπαλκονι νεκρο ειδα τον αντωνη,
ανοιγω ενα βαρελι νεκρη βλεπω την νελλη,
σηκωνω την ομπρελα νεκρη βλεπω τη στελλα,
κλωτσαω ενα τοπι νεκρη βρηκα την ποπη,
διπλα στο βιτριολι νεκρο ειδα τον μανωλη,
κοιταω λιγο πιο πανω νεκρο βλεπω τον μανο
και πανω στο ντιβανι νεκρο ειδα τον γιαννη,
και εχω μεινει μονος γιατι ειμαι ο δολοφονος!
και εχω μεινει μονος γιατι ειμαι ο δολοφονος!

2010-03-12T14:16:00.001+02:00

And I'm a lie away from saying what I really think,
this is the bottom of the bottle saying swim or sink
and you don't even need me now.

I'm so hard

2010-03-08T22:58:00.003+02:00

Just like that. Because it's International Women's Day

“And you would too if this sexy devil caught your eye
She’ll suck you dry, and still you’ll cry
To be back in her bosom, to do it again
She’ll make you weep, and moan and cry
To be back in her bosom, to do it again
Pray! - ‘Til I go blind
Pray! - ‘Cause nobody ever survives
Praying to stay in your arms just until I can die a little bit longer
Saviors and saints, devils and heathens alike
She’ll eat you alive"
- Puscifer - Rev 22:20

“And when she walks she walks with passion
When she talks, she talks like she can handle it
When she asks for something boy she means it
Even if you never ever seen it”
- Nelly Furtado - Maneater

“I’m ready to roll
Girl I’m with you
What’s it get you
To get me
So come on let’s go
bitch I’m with you
If you with it
You with me “
- Rihanna - G4L

“G stands for girl like gangsta,
Dont make em like me anymore so we in danger.
So at ease little guy we out rank,
And when the G’s come around just put your hands up.
(Ladies Say)
G stands for girl like gangsta,
Listen when I speak don’t talk till i say so.
Yea G’s work hard for the queso,
G stands for girl like gangsta.”
- G is for Girl -Ciara

"You can talk all you want but my skin is really thick
I’m the leader of a crowd and my game is really slick
I’m unstoppable, unstoppable, unstoppable, unstoppable"
- Unstoppable - Kat Deluna

"They can say whatever
I'ma do whatever
No pain is forever
Yup, you know this

Tougher than a lion
Ain't no need in tryin'
I live where the sky ends
Yup, you know this

Never lyin', truth teller
That Rihanna reign, just won't let up
All black on, blacked out shades
Blacked out Maybach

I'ma rock this shit like fashion, as in
goin' til they say stop
And my runway never looked so clear
But the hottest bitch in heels right here

No fear, and while you getting your cry on
I'm getting my fly on
Sincere, I see you aiming at my pedastal
I betta let ya' know

That I, I, I, I'm so hard
Ah yeah, yeah, yeah, I'm so hard
That I, I, I, I'm so hard
Ah yeah, yeah, yeah, I'm so hard
That I, I, I, I'm so hard
Ah yeah, yeah, yeah, I'm so hard
So hard, so hard, so hard, so hard "
- Hard - Rihanna

So sick

2010-03-07T23:54:00.002+02:00

"I cannot take this anymore
I'm saying everything I've said before"

Αυτή τη φορά η καλή φάση διήρκησε 2 εβδομάδες. Καλές ήταν. Αλλά γιατί κάθε φορά χειροτερεύει?
Ή μήπως αυτή τη φορά είναι καλύτερα? Αυτή τη φορά θέλω να κλάψω, να φωνάξω αλλά δε νιώθω τίποτα. Τίποτα απολύτως.
Τίποτα. Το τίποτα που με περιβάλει άρχισε να μετακομίζει μέσα μου.

"Paranoia's all I got left
I don't know what stressed me first
Or how the pressure was fed
But I know just what it feels like
To have a voice in the back of my head
Like a face that I hold inside
A face that awakes when I close my eyes
A face watches every time I lie
A face that laughs every time I fall"

Και τι μένει? Ο μικρός φανταστικός μου κόσμος. Όπου έχω κάποιον να με κρατάει όταν χρειάζομαι μια αγκαλιά. Κάποιον να μου λέει πως είμαι όμορφη. Κάποιον να με αγαπάει.

"She lives in a fairy tale
Somewhere too far for us to find
Forgotten the taste and smell
Of the world that she’s left behind"

Πόσο αξιοθρήνητη είμαι, απλά δεν περιγράφετε. Έχει γίνει το ναρκωτικό μου. Οι ιστορίες που γράφω μου δίνουν παρηγοριά.

"Nothing ever stops all these thoughts
and the pain attached to them
Sometimes I wonder why this is happenin'"

Προσπαθώ να με φτιάξω. Με βαρέθηκα, με σιχάθηκα και επειδή δε μπορώ να με πετάξω προσπαθώ να με αλλάξω. Να με φτιάξω. Έβαψα τα μαλλιά μου, έκανα τρύπα στα χείλη, άλλαξα στυλ. Μου χάρισα ένα μικρό χαμόγελο αλλά και πάλι άρχισε. Δεν είναι αρκετό. Προσπάθησα να αλλάξω το εξωτερικό για να αλλάξει και το εσωτερικό. Αλλά δε μπορώ.

"You’ve been looking for someone to believe in
To love you until your eyes run dry
She lives by disillusion glow
We go where the wild blood flows
On our bodies we share the same scar
Love me, wherever you are"

Φέτος δίνω τα πάντα για το πτυχίο. Παλεύω με νύχια και με δόντια. Νιώθω ενοχές που θεωρώ αυτά τα πέντε χρόνια χαμένα. Όχι επαγγελματικά. Και τσαντίζομαι. Γιατί όλα πρέπει να έχουν να κάνουν με τον έρωτα? Με μισώ γι΄αυτό.

Με μισώ που δε μπορώ να βγω και να φλερτάρω σαν φυσιολογικός άνθρωπος. Με μισώ που δεν μπορώ να νιώσω τίποτα για κανένα. Με μισώ που κοιτάω αλλά δε βλέπω. Που είναι όλοι απλά κενά πρόσωπα. Που έχω παγώσει τόσο πολύ που σταμάτησα να νιώθω.
Που έχω πάψει να έχω προσδοκίες από τους ανθρώπους. Το μόνο που περιμένω είναι να με πληγώσουν. Γιατί το ξέρω πως θα το κάνεις.

Αν είσαι ένας στο εκατομμύριο που με φλερτάρει, το μόνο που περιμένω είναι να φύγεις. Γιατί θα φύγεις. Θα προσπαθήσεις να με κάνεις να μιλήσω αλλά όχι δε μπαίνω στον κόπο γιατί ξέρω πως σπαταλάω το χρόνο μας; Γιατί να το κάνω αφού θα φύγεις έτσι κι αλλιώς?
Και τι να σου πω άλλωστε? Ότι νιώθω τόσο μόνη που στο τέλος θα με σκοτώσει? Μετά θα πέσω στα μάτια σου. Δε θα είμαι τίποτα άλλο από μια απελπισμένη που θέλει να την αγαπήσουν. Και θα φοβηθείς. Και θα φύγεις. Έτσι απλά κρατάω το προσωπείο της σκληρής και τη σιωπή μου. Και δε γνωρίζει ποτέ εμένα.

Η ειρωνεία? Κάτω από όλο αυτό τον εκνευριστικό κυνισμό που με διακρίνει, μερικές φορές περιμένω το πότε θα βρεθεί κάποιος που θα με ξυπνήσει και θα με αναγκάσει να μιλήσω; Να ανοιχτώ; Να νιώσω.

"Here you are down on your knees again.
Trying to find air to breathe again
and Only surrender will help you now
I love you
Please see and believe again

They dont have to understand you
Be still
Wait and know I understand you
Be still
Be still"

Αλλά μετά συνειδητοποιώ πως η ζωή δεν είναι παραμύθι. Πως πρίγκιπες δεν υπάρχουν. Πως δε θα βρεθεί κάποιος που με υπομονή γαϊδουριού θα χτυπάει στη πόρτα της κουφής μέχρι να τη σπάσει και να την φέρει στην πραγματικότητα.

"I'm so sick, infected with
Where I live
Let me live without this
Empty bliss, selfishness
I'm so sick
I'm so sick"

Η παράνοια είναι ότι μου απέμεινε. Η παράνοια με κρατάει λογική. Και ζωντανή.

Το Top 10 των κλασσικών παραμυθιών και η αρχικές τους εκδόσεις

2010-03-06T17:09:00.003+02:00

Μετάφραση από "The Top 10 Originally Disturbing Fairy Tale Classics"

10. Ο πρίγκιπας βάτραχος

Εδώ ήμαστε. Ένας πρίγκιπας μπαίνει κάτω από ξόρκι και γίνεται βάτραχος. Μια πριγκίπισσα έρχεται, τον φιλάει και σπάει το ξόρκι. Μικρό και γλυκό παραμύθι [και αηδιαστικό θα πρόσθετα].

Στην αρχική έκδοση όμως, το ξόρκι δε σπάει με ένα φιλί. Έσπασε όταν η πριγκίπισσα, από αηδία, πέταξε βίαια τον βάτραχο σε ένα τοίχο. Αυτό σκοτώνει λίγο τη σκέψη πως η πριγκίπισσα είδε την εσωτερική του ομορφιά, έτσι δεν είναι?

Σε νεώτερες εκδώσεις, το ξόρκι σπάει όταν ο βάτραχος καταφέρνει το κορίτσι να του κόψει το κεφάλι με ένα σκουριασμένο σπαθί.

9. Η πεντάμορφη και το τέρας

Στην ταινία της Disney, ο πατέρας της Belle, έχει φυλακιστεί για καταπάτηση ιδιοκτισίας. Η Belle πάει να τον βρει και τον βρίσκει φυλακισμένο από το τέρας. Κάνει παζάρια με το τέρας και παίρνει τη θέση του πατέρα της. Αρχίζει να τον ερωτεύεται [Σύνδρομο της Στοχόλμης μου ακούγεται αυτό], αυτός την αγαπάει και γίνεται πρίγκιπας . Κάπως σαν την Πριγκίπισσα και τον βάτραχο.

Όλα αυτά είναι σύμφωνα με την αρχική έκδοση, μόνο που εκεί το τέρας εξηγεί πως μεταμορφώθηκε σε τέρας για αποπλάνησε ένα ορφανό. Περίμενε, έκανε σεξ με ένα παιδί που η σκληρή ζωή ήδη του στέρησε τους γονείς? Ασυγχώρητο σωστά? Ε, σύμφωνα με την Belle όχι. Τουλάχιστον κανένας δεν πέθανε όπως στο…

8. Πινόκιο

Αυτό το ξύλινο αγόρι έχει συνείδηση, που δεν ακούει πάντα, αλλά αυτό τον βάζει σε ενθουσιώδες περιπέτειες. Έχει καλή καρδιά και γι’αυτό μια νεράιδα τον κάνει αληθινό αγόρι στο τέλος.

Η αρχική έκδοση όμως, δεν ήταν για παιδιά. Η σκληρή ζωή του Πινόκιο ήταν σκληρότερη από ότι την θυμόμαστε. Ο Τζεπέτο, φυλακίζεται με την εικασία πως κακοποιεί τον Πινόκιο, γιατί μισεί τα παιδιά. Jiminy Cricket, ένας γρύλος χωρίς όνομα και 1000 ετών στο αρχικό, λέει στον Πινόκιο να υπακούει τον Τζεπέτο και σχολιάζει το ότι ο Πινόκιο είναι από ξύλο. Αργότερα ο Πινόκιο τον σκοτώνει κατά λάθος με ένα σφιρί [σπλάς!]. Ενώ ο Τζεπέτο είναι στην φυλακή, ο Πινόκιο ζητιανεύει για φαγητό, χωρίς επιτυχία. Κάποια στιγμή του πέταξαν παγωμένο νερό και στην προσπάθεια του να ζεσταθεί, καίει τα πόδια του. Μετά την αποφυλάκιση του Τζεπέτο, ζούνε μαζί και πάλι, κάτω από τα όρια της φτώχιας. Ο Τζεπέτο πούλησε το μοναδικό του παλτό για να πάρει ο Πινόκιο βιβλία για το σχολείο.

Αλλά σίγουρα υπάρχει ευτυχισμένο τέλος σε αυτή την καταθλιπτική ιστορία, σώστα? Λάθος. Στην αρχική εκδοχή, ο Πινόκιο πεθαίνει ένα φρικιαστικό θάνατο; Τον κρεμάνε για τα πολλά λάθη του.

7. Ρουμπελστίλτσκιν από τους αδερφούς Γκριμ

Δεν μου αρέσει να προφέρω το όνομα του αλλά ήταν από τα αγαπημένα μου παραμύθια μεγαλώνοντας [προσωπικά τον τύπο δεν γνωρίζω]. Ένας μυλωνάς είπε ψέματα στον βασιλιά ότι μπορούσε να κάνει το άχυρο χρυσό. Ο βασιλιάς της λέέι να το κάνει ή θα την φυλακίσει για πάντα, έτσι αυτή κάνει μια συμφωνία με έναν νάνο [όχι τον Γκίμλι τον γιό του Γκλόην]. Θα κάνει το άχυρο χρυσό για υλικά πράγματα μέχρι να τελειώσει το άχυρο. Η τελευταία συμφωνία ήταν για τον πρωτότοκο γιό της. Το κορίτσι παντρεύεται τον πρίγκιπα και ο νάνος έρχεται για την πληρωμή του. Δεν θέλει να δώσει τον γιό της στον τρομακτικό νάνο. Προσπαθεί να την κάνει να μαντέψει το όνομα του για να σώσει το παιδί. Εκείνη το καταφέρνει. Ο νάνος χτυπιέται στο πάτωμα μέχρι που ξεράθηκε. Το τέλος.

Σε νεώτερη εκδοχή, ο Ρουμπελστίλκιν χτυπιέται μέχρι που το πόδι του κόλλησε. Το τραβάει τόσο δυνατά που τελικά μοιράζει τον εαυτό του στα δυο.

Σε μερικές εκδόσεις, το παιδί πεθαίνει έτσι κ αλλιώς και η τιμωρία της κόρης του μυλωνά είναι πολύ χειρότερη. Αντί να την φυλακίσουν, θα την σούβλιζαν σαν γουρούνι. [Ε καλά, τα έπαθαν κι άλλοι αυτά για σοβαρότερους λόγους].

6. Χάνσελ και Γκρέτελ

Στην εκδοχή που μεγάλωσα, Ο Χάνσελ και η Γκρέτελ, χάνονται στο δάσος όταν τα ίχνη από ψωμί που άφησαν πίσω τους, τρώγονται από πουλιά. Βρίσκουν ένα σπίτι από ζαχαρωτά, μια μάγισσα τους φυλακίζει, τα ταΐζει για να παχύνουν και να τα φάει. Την ξεγελάνε. Το τέλος. [Αυτό το παραμύθι το φοβάμαι.τέλος]

Στην αρχική έκδοση, περιγράφεται με περισσότερη λεπτομέρεια το γιατί χάθηκαν. Μερικές εκδώσεις λένε για κακιά μητριά, αλλά αρχικά δεν υπήρχε μητριά. Ήταν από φτωχή οικογένεια και η μητέρα έπεισε τον πατέρα να εγκαταλείψουν τα παιδιά τους γιατί δεν είχαν λεφτά να τα ταΐσουν.

Σε παλιότερη Γαλλική έκδοση, δεν βρήκαν μάγισσα στο σπίτι που ανακάλυψαν. Ήταν ένα κανονικό κόκκινο σπίτι όπου ζούσε μια γυναίκα. Τους είπε πως μπορούσαν να μείνουν αλλά θα έπρεπε να κρυφτούν από τον άντρα της, ο οποίος ήταν ο Σατανάς και θα ήθελε να τα φάει. [..ναι]. Ο Σατανάς όμως μπορεί να τα μυρίσει γιατί είναι Χριστιανοί. Ξυλοκοπάει τη γυναίκα του και φυλακίζει το αγόρι. Βάζει το κορίτσι να ταϊζει τον αδερφό της μέχρι αυτός να είναι αρκετά χοντρός για φάγωμα. Το τεστάρει βάζοντας το κορίτσι να κόψει τα άκρα των δακτύλων του αδερφού της αλλά αυτή το κάνει στα ψέματα και ο Σατανάς το καταλαβαίνει. Φτιάχνει ένα καβαλέτο για πριόνισμα ξύλων και λέει στο αγόρι να ανέβει πάνω μέχρι να πεθάνει από αιμορραγία. Το αγόρι προσποιείτε πως δεν ξέρει πως, έτσι ο διάβολος λέει στη γυναίκα του να κάνει μια επίδειξη. Τα παιδιά γρήγορα την δένουνε πάνω και της κόβουν τον λαιμό με ένα πριόνι και ξεφεύγουν για να φροντίσουν τους γονείς που τους εγκατέλειψαν. [πολύ Χάννιμπαλ Λέκτερ μου έκανε αυτό]

5. Η μικρή γοργόνα

Ξεκινάει με τη γνωστή έκδοση της Ντίσνεη. Η μικρή γοργόνα γίνεται 15 και θέλει να βγει στην επιφάνεια της θάλασσας. Εκεί βρίσκει ένα πλοίο το οποίο ναυάγησε από καταιγίδα. Ένας όμορφος πρίγκιπας πέφτει στη θάλασσα και τον σώζει, βγάζοντας τον στη στεριά. Περιμένει εκεί μέχρι που ένα κορίτσι, που μένει σε ένα ναό, τον βρίσκει και τον παίρνει μαζί της. Η γοργόνα είναι πεπεισμένη πως έχει ερωτευτεί τον πρίγκιπα.

Σε πρώτες εκδώσεις ανταλλάσει την γλώσσα της, και όχι τη φωνή της, για να πάρει τον πρίγκιπα και μια ψυχή [γιατί για κάποιο λόγο οι γοργόνες δεν έχουν ψυχή.]

Πίνοντας το φίλτρο που της έφτιαξε η μάγισσα του ωκεανού, θα την κάνει να νιώθει σαν ένα ξίφος την διαπέρασε και περπατώντας στα πόδια της θα ήταν σαν να περπατά σε μαχαίρια. Θα πάρει ψυχή μόνο αν ο πρίγκιπας την αγαπήσει και την παντρευτεί, γιατί τότε μέρος της ψυχής του θα πάει σε αυτήν. Διαφορετικά, την ανατολή της πρώτης μέρας μετά τον γάμο του πρίγκιπα με άλλη γυναίκα, η μικρή γοργόνα θα πεθάνει και θα γίνει αφρός της θάλασσας.

Η μικρή γοργόνα πίνει το φίλτρο και συναντά τον πρίγκιπα. Ο οποίος έλκετε από την γοργόνα παρόλο που αυτή δεν μπορεί να μιλήσει. Περισσότερο του αρέσει ο τρόπος που χορεύει γι’αυτόν [οκ] αλλά ο πρίγκιπας την αγαπά μόνο πλατωνικά.
Έρχεται ο καιρός που ο βασιλιάς αποφασίζει πως ο πρίγκιπας πρέπει να παντρευτεί τη κόρη του γείτονα βασιλιά. Ο πρίγκιπας λέει στην μικρή γοργόνα πως δεν θα παντρευτεί την πριγκίπισσα γιατί δεν την αγαπά. Αγαπά μόνο το κορίτσι από τον Ναό, που του έσωσε κάποτε τη ζωή. Της λέει επίσης πως αρχίζει να παίρνει τη θέση του κοριτσιού του Ναού στην καρδιά του αλλά τελικά αποκαλύπτεται πως η πριγκίπισσα είναι το κορίτσι από τον Ναό. Είχε πάει εκεί για να μορφωθεί.

Ο πρίγκιπας και η πριγκίπισσα παντρεύονται και η καρδιά της μικρής γοργόνας ραγίζει [ τα ήθελε]. Σκέφτεται όλα όσα θυσίασε για να είναι μαζί του και να κερδίσει μια ψυχή και όλο τον πόνο που υπέφερε.

Έχει ραγισμένη καρδιά αλλά πριν την Αυγή όπου θα πεθάνει, οι αδερφές της έρχονται και της δίνουν ένα μαχαίρι από την Μάγισσα του Ωκεανού, που πήραν με αντάλλαγμα τα μαλλιά τους [τώρα πέρα απο μια μουγκή και 3 καραφλές γοργόνες]. Αν η μικρή γοργόνα σκοτώσει τον πρίγκιπα με το μαχαίρι, θα ξαναγίνει γοργόνα αντί να γίνει αφρός της θάλασσας. Αλλά η μικρή γοργόνα δεν μπορεί να σκοτώσει τον άντρα που αγαπάει και την Αυγή πέφτει στη θάλασσα. Το κορμί της διαλύεται σε αφρό.

Όλα αυτά ήταν πολλά για μια γρήγορα περίληψη, αλλά έπρεπε να διαβάσεις όλα αυτά για να πάρεις μια ιδέα από το πόσο λυπητερό είναι. Μπορεί να μην είναι τρομακτικό αλλά είναι ένα από τα πιο καταθλιπτικά. [ Μόλις η μικρή γοργόνα έγινε ένα από τα αγαπημένα μου παραμύθια].

4. Η Χιονάτη

Αυτό πάει κάπως σαν την Ωραία Κοιμωμένη, αλλά αυτό δίνει περισσότερη έμφαση στην κακιά μητριά, η οποία ήθελε νεκρή την Χιονάτη γιατί ήταν πιο όμορφη. Έχουμε νάνους, χορούς και άλλα διάφορα. Την ρίχνει σε κώμα μέχρι που ένας πρίγκιπας την ξυπνά και αυτό κατά κάποιο περίεργο τρόπο λύνει όλα τα κακά.

Η αρχική ηλικία της Χιονάτης ήταν 7, που είναι ενοχλητικό από μόνο του. Και πάλι νικά την κακιά βασίλισσα, που τιμωρήθηκε με ένα πολύ πρωτότυπο τρόπο. Την ανάγκασαν να πατήσει σε καυτό σίδερο και να χορέψει μέχρι να πεθάνει. Στην πρώτη έκδοση, τα αδέρφια Γκριμ [ποιοι άλλοι!] δημοσίευσαν την εκδοχή που πρωτοσύλλεξαν, στην οποία ο κακός της υπόθεσης είναι η μητέρα της Χιονάτης και όχι η μητριά. Σε άλλες εκδοχές, η μητριά είναι κανίβαλος και θέλει να φάει μέρος από το κορμί της Χιονάτης, συνήθως την καρδιά της ή τα έντερα.[Κάτι σαν την Elizabeth Bathory, τη βασίλισσα που σκότωνε κορίτσια για να κάνει μπάνιο στο ζεστό τους αίμα για να παραμείνει όμορφη]. Μάλλον ο κανιβαλισμός ήταν της μόδας τότε.

3. Σταχτοπούτα

Ακόμα ένα παραμύθι με κακιά μητριά. Η Σταχτοπούτα είναι ένα φτωχό κορίτσι που η μητριά της και οι θετές αδερφές της την μεταχειρίζονται σαν σκλάβα αφού ο πατέρας της πέθανε. Τα ζώα ήταν οι μοναδικοί της φίλοι. Η καλή νεράιδα της δίνει μερικά όμορφα ρούχα και τρόπο για να μπει στον διάσιμο χορό. Εκεί, ο πρίγκιπας την ερωτεύεται και χορεύει μαζί της μέχρι που τα ρούχα της φτάνουν κοντά στην ημερομηνία λήξης τους. Φεύγει τρέχοντας, χάνοντας το ένα γοβάκι. Ο πρίγκιπας αναζητά παντού για ένα κορίτσι που να της κάνει το γοβάκι [η κοπελιά ή είχε λιλιπούτια πόδια ή ποδάρες, γι’ αυτό και καμία άλλη δε χώρεσε στο γοβάκι]. Φτάνει στο σπίτι τους. Οι κακιές αδερφές έχουν μεγάλα πόδια, η Σταχτοπούτα όχι. Το τέλος.

Στην αρχική έκδοση, οι αδερφές καταφέρνουν να χωρέσουν στο γοβάκι. Η πρώτη τα καταφέρνει κόβοντας το δάκτυλο του ποδιού της, αλλά ένα πουλί την προδίδει υποδεικνύοντας το αίμα από το γοβάκι και ο πρίγκιπας την επιστρέφει στην μητέρα της [αυτό που λέμε τα παπούτσια σου και στη μάνα σου!] . Η δεύτερη αδερφή τα καταφέρνει κόβοντας λίγο την φτέρνα της όπου καταλήγει στο ίδιο με την πρώτη.
Στο τέλος, οι κακίες αδερφές τιμωρούνται για την απάτη τους. Πουλιά τους τσιμπάνε τα μάτια και αναγκάζονται να ζήσουν σαν τυφλές ζητιάνες για το υπόλοιπο της ζωής τους. Γιατί τα ματωμένα πόδια δεν ήταν αρκετά.

2. Ωραία Κοιμωμένη

Είναι σε κώμα και την ξυπνάει ένας όμορφος πρίγκιπας. Δεν θα πω πολλές λεπτομέρειες, αλλά θα πω πως αυτό ήταν μέρος από το πρώτο κομμάτι του αυθεντικού. Στο δεύτερο κομμάτι, οι δυο τους παντρεύονται μυστικά από την μητέρα του, την βασίλισσα, και απέκτησαν ένα αγόρι και ένα κορίτσι. Η βασίλισσα ήταν ένας ανθρωποφάγος δράκος. Όταν πήρε τον θρόνο ο πρίγκιπας, έφερε την πριγκίπισσα και τα παιδιά τους στο κάστρο. Τους άφησε πίσω όμως, μαζί με την Δράκαινα για να πάει στον πόλεμο. Ωραία κίνηση όμορφε πρίγκιπα.

Η Δράκαινα έστειλε την Ωραία Κοιμωμένη και τα παιδιά σε ένα σπίτι στο δάσος, όπου και διέταξε να μαγειρέψουν το αγόρι. Ο μάγειρας, συνειδητοποιώντας πως δολοφονώντας τα παιδιά είναι λάθος, αποφάσισε να αντικαταστήσει το αγόρι με ένα αρνί με ειδική σάλτσα ξεγελώντας έτσι τη Δράκαινα. Μετά ήθελε να φάει το κορίτσι και ξεγελάστηκε με μία κατσίκα με την ίδια σάλτσα. Όταν η Δράκαινα απαίτησε να φάει την Ωραία Κοιμωμένη, εκείνη προφέρθηκε μετά χαράς για να συνοδεύσει τα παιδιά της στον θάνατο. Ο σεφ της έδειξε πως τα παιδιά της ήταν ακόμα ζωντανά αλλά τους πήρε χαμπάρι η Δράκαινα και τα έπιασε. Μάζεψε όλα τα τρομερά πλάσματα για να σκοτώσουν την Ωραία Κοιμωμένη και τα παιδιά της. Ο βασιλιάς όμως επέστρεψε λίγο πριν σκοτωθούν και η Δράκαινα ρίχτηκε στα τέρατα.

Σε μια γαλλική έκδοση, που κατέγραψε ο γάλλος Charles Perrault, δεν είναι το φιλί που ξυπνάει την Ωραία Κοιμωμένη. Ένας βασιλιάς την βρίσκει να κοιμάται και την βιάζει [κάτι που είμαι σίγουρη πως ένας πρίγκιπας θα κάνει ε?]. Η Ωραία Κοιμωμένη μένει έγκυος σε δυο παιδιά. Ξυπνάει όταν ένα από τα δυο ρουφάει το δάχτυλό της για να αφαιρέσει το λινάρι που την κρατά κοιμισμένη. Ο βασιλιάς, που έχει παντρευτεί κάποια άλλη, μαθαίνει πως ξύπνησε αλλά το κρατά μυστικό. Η γυναίκα του τον ακούει να λέει τα ονόματα τους στον ύπνο του και αποφασίζει να μαγειρέψει τα παιδιά και τα του τα ταΐσει ενώ τον χλευάζει. Μετά από αυτό, είναι σχεδόν το ίδιο με την αγγλική εκδοχή. [Το είπαμε, ο κανιβαλισμός ήταν της μόδας τότε].

1. Η μικρή κοκκινοσκουφίτσα
[κοσκινοσκουφίτσα όπως την λέω τώρα πια]

Η ζαχαρωμένη έκδοση αυτού του παραμυθιού με φόβιζε σαν παιδί [προσωπικά όχι και τόσο]. Αυτό το μικρό κορίτσι θέλει να πάει στο σπίτι της γιαγιάς της. Στο δρόμο συναντάει ένα λύκο [όχι δεν ήταν ο Jacob], ο οποίος της δίνει λανθασμένες οδηγίες. Ο λύκος φτάνει πρώτος στο σπίτι και τρώει τη γιαγιά και μετά το κοριτσάκι. Ένα κυνηγός εμφανίζεται από το πουθενά, κόβει τον λύκο στα δυο και ελευθερώνει τη γιαγιά και το κοριτσάκι, οι οποίες δεν είχαν πάθει τίποτα απολύτως! Υπάρχουν και καλύτερες εκδοχές, αλλά με αυτή μεγάλωσα [παρομοίως].

Προφανώς κατάλαβες την φρικτή αλήθεια πίσω από αυτή την ιστορία, σωστά? Ναι, περισσότερος κανιβαλισμός, μόνο που αυτή τη φορά δεν είναι επιδιωκόμενο. Σε νεώτερες εκδώσεις του παραμυθιού, ο λύκος αφήνει το αίμα και τη σάρκα της γιαγιάς για να τα φάει το κοριτσάκι, χωρίς αυτό να γνωρίζει πως είναι η γιαγιά της. Όταν το κοριτσάκι είναι στο κρεβάτι με τον λύκο, καταλαβαίνει τη μεταμφίεση του και προσπαθεί να ξεφύγει λέγοντας του ότι θέλει να πάει στην τουαλέτα [σοβαρά τώρα], αλλά τελικά την τρώει έτσι κ αλλιώς. Δεν υπάρχει κυνηγός. Το τέλος.

Το λαϊκό παραμύθι κατέγραψε ο γάλλος Charles Perrault.

Τέλος

2010-03-05T11:34:00.002+02:00

Και ναι!! μου έμειναν 2 μαθήματα για πτυχίο! Μαθηματικά 2 και Μπετον 2 εργαστήριο.

Επίσης πρέπει να ξεκινήσω πρακτική, το οποίο έχει θέμα αλλά δεν έχω όρεξη για γκρίνια τώρα, οπότε το αφήνουμε. Και τέλος, την πτυχιακή μου; η οποία δεν πρόκειται να γραφτεί μοναχούλα της!!

2010-02-25T21:37:00.003+02:00

ΤΕΛΟΣ!!!!!

13 ΓΕΝΑΡΗ - 25 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ

...η μεγαλύτερη εξεταστική ever, έλαβε επιτέλους τέλος!!!

Σπάσε το χρόνο

2010-02-08T16:31:00.001+02:00

Προσπαθώ να την παλέψω.

ΠΡΟΣΠΑΘΩΩΩ

Ένα θα σου πω...έχεις δει πως χορεύει η Pink στο video του Funhouse? Έτσι χόρευα σήμερα το πρωί -στις 8- ...ακούγοντας το Σπάσε το Χρόνο του Ρουβά παρακαλώ.

Η εξεταστική καίει μυαλά....ελπίζω να άξιζε το διάβασμα όμως

FML

2010-02-03T10:48:00.001+02:00

Όχι ξέρεις τι μου τι σπάει περισσότερο?? Που κάθομαι σαν μαλάκας να διαβάσω και στο τέλος κόβομαι. Ε δηλαδή τι στο καλό?

Το ότι κόπηκα Στατική 3 που διάβαζα 4 μέρες με πήρε από κάτω. Δίνω την Δευτέρα Μπετόν 3 και διαβάζω από την περασμένη Δευτέρα. Με μεγάλα διαλείμματα γιατί εκεί που καθόμουν με έπιαναν οι λυγμοί.

Πόσο χαζή μπορεί να είμαι δηλαδή ρε φίλε??

9 τελευταία μαθήματα και από αυτά πέρασα μόνο 1!! Εντάξει, 2 από αυτά τα περιμένω να ανακοινωθούν ακόμα. Αλλά 3 μαθήματα έπρεπε να περάσω όλα και όλα. Τα 3 συγκεκριμένα.

Συνήθως με παρηγορώ λέγοντας πως «όλα γίνονται για κάποιο λόγο». Εδώ ποιος είναι ο λόγος? Το να σκοτωθώ? Όχι για να καταλάβω δηλαδή.

Και επειδή δε με έφτανε όλο αυτό, κρύωσα κιόλας! Χαπακώνομαι μπας και το περιορίσω γιατί με πιάνει και πονοκέφαλος και κάνει την προσπάθεια μου να συγκεντρωθώ ακόμα πιο δύσκολη.

Murphy's Law

2010-01-22T18:27:00.002+02:00

"Ότι μπορεί να πάει στραβά, θα πάει"

Αυτό έχει γραφτεί για τη ζωή μου. Τέλος.

Κόπηκα στο τελευταίο μου εργαστήριο με ΔΥΟ. Εντάξει έκανε και ο καθηγητής μαλακίες στα θέματα, αλλά δε γινότανε αγαπητό μου Σύμπαν/Θεέ/Whoever-is-listening να μπουν θέματα εύκολα? Μια εβδομάδα διάβαζα σαν μαλάκας!

Πρέπει να περάσω Μπετόν 3 και Στατική 3 τώρα, ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ...αλλιώς καλύτερα να φουντάρω απο το μπαλκόνι.

Have to

2010-01-18T00:19:00.001+02:00

Σε 12 ώρες ξεκινάει επίσημα η εξεταστική. Τρέμω και μόνο στην ιδέα. Δεν έχω ξαναφοβηθεί τόσο πολύ την αποτυχία στη ζωή μου. Ίσως γιατί γνωρίζω τις συνέπειες.

Πρέπει να περάσω τα μαθήματα μου. ΠΡΕΠΕΙ. Αν δεν περάσω τουλάχιστον τα 2,5 που χρειάζομαι για να πάρω πρακτική, πάει χάθηκα. ΠΡΕΠΕΙ να πάρω πρακτική το επόμενο εξάμηνο. Το δάνειο που έκανα δε με φτάνει για παραπάνω. ΠΡΕΠΕΙ να τελειώσω φέτος.

Και διαβάζω αλλά δεν είναι πάντα στο χέρι μου. Πάντα διάβαζα αλλά πρέπει να έχεις και την τύχη με το μέρος σου. Τρέμω και μόνο στην ιδέα. Με πονάει το στομάχι μου και κλαίω συνέχεια. Δεν αντέχω αυτό το άγχος.

Πόσο θέλω να τα παρατήσω όλα και να μην κάνω τίποτα. Αυτό με πιάνει κάθε φορά που αγχώνομαι σε τέτοιο σημείο. Αλλά δε με παίρνει να τα παρατήσω.

Πρέπει να περάσω όλα μου τα μαθήματα.

2010

2010-01-11T17:30:00.003+02:00

Δε θα ασχοληθώ καν με τον πως-τον-λένε. Τσακωθηκαμε την Πρωτοχρονιά και αφού του την είπα για τα καλά, τον καληνύχτα και του είπα ότι θα τα πούμε την επομένη. Ακόμα περιμένει γιατί δεν έχω καμμία διάθεση.

Ετοιμάζομαι σιγά σιγα και αρχίζω να φρικάρω.

Σου είπα όμως το άλλο?? Την Παρασκευή έκανα, μετά απο σχεδιασμό και παράπονα 6 μηνών, τρύπα στα χείλη. Κάτω αριστερά για να τεριάζει με αυτή που έχω στη μύτη. Η μάνα μου κόντεψε να κλάψει αλλά ντάξει της πέρασε! χαχα

Γυρνάω Τρίτη απόγευμα και Τετάρτη βράδυ γράφω Μπετόν-ΠΕΤΥΛ. Προσευχήσου για ΄μένα σε παρακαλώ.

..με έχει πιάσει μια γκρίνια/απαισιοδοξία αλλά δε γαμιέται? Βαριέμαι να γράψω γιάυτό γιατι τότε θα με καταπλακώσει.

Άντε και καλή χρονιά παίδες.

Byebyebye

2009-12-29T14:29:00.001+02:00

Μου έστειλε μήνυμα χθες το βράδυ. Απάντησα μόνο και μόνο γιατί στο κέντρο που ήμουν έκοβα φλέβες. Με τα πολλά μου είπε να του στείλω μήνυμα όταν επιστρέψω σπίτι για να βρεθούμε.

Ένα μικρό μέρος του μυαλού μου το σκέφτηκε. Απλά και μόνο γιατί ήμουν φτιαγμένη/στολισμένη και ένιωσα λίγο σαδίστρια. Έτσι για να δει τι χάνει. Εννοείτε πως δεν του έστειλα. Μου έστειλε «καληνύχτα» σε κάποια φάση που κοιμόμουν.

Δεν ξενέρωσα γιατί δεν θέλει σχέση. Ξενέρωσα γιατί είχε το θράσος να πει πως προσπάθησε να κάνει κίνηση...και του έκανα και τη δύσκολη! Που ούτε το χέρι δεν τόλμησε να μου κρατήσει! Εντάξει να είσαι ντροπαλός, που δε βρίσκω τον λόγο μετά απο 3 χρόνια, αλλά μην είσαι παρλαπίπας.

Άντε γεια.

Your loss

2009-12-27T21:06:00.002+02:00

Ε ήτανε ρητορική η ερώτηση. Έχω ξενερώσει τόσο πολύ που δεν παίζει να τον συναντήσω.

....Ίσως να δεχτώ πριν απο έξοδο, όπου θα είμαι φτιαγμένη και θεογκόμενα απλά για να δει τι χάνει! χαχαχα

Η επιστροφή του ασσώτου

2009-12-26T22:26:00.003+02:00

Λίγες μέρες πριν επιστρέψω στη Κύπρο, μίλησα με τον "έλεος-πια-πόσο-θα-τραβήξει-αυτή-η-βαλίτσα?". Εν ολίγις μου είπε ότι πρόσπάθησε να κάνει κίνηση και του κάνω τη δύσκολη και ότι φοβόταν μην τον πλακώσω. Συγκρατήθηκα με νύχια και με δόντια να μην τον αρχίσω στα μπινελίκια.

Δηλαδή, εγώ που ήμουν όταν αυτός έκανε την κίνηση????? Και γιατί απο τη στιγμή που δέχομαι να βγω μαζί του μετά απο τόσα χρόνια, να τον πλακώσω όταν θα επιχειρούσε να κάνει κίνηση. Τι μυαλό είναι αυτό δε ξέρω. Εγώ πάντως ΞΕ-ΝΕ-ΡΩ-ΣΑ. Τρελά όμως. Σε φάση που δεν απαντούσα ούτε στο msn για τα τυπικά.

Σε κάποια φάση ανέφερε πως του αρέσω σαν φίλη και ότι δεν είμαι της μιας νύχτας. Δε θα ήθελε να κάνει μια ξεπέτα η οποία θα οδηγούσε απλά σε τσακωμό ή που θα καταλήγαμε να μην μιλάμε μεταξύ μας. Ξεκαθάρισα πως κατινιές δεν κάνω. Σεξ και δε γουστάρεις σχέση μετά? Έχε γεια, απλά θα βασάνιζα τον εαυτό μου μετά, όχι αυτόν.

Με τα πολλά τον ρώτησα αν ποτέ σκέφτηκε πως ίσως οδηγούμασταν σε σχέση. Η απάντηση, η οποία καθόλου δε με εξέπληξε, ήταν αρνητική. Δεν ξέρει τι θέλει αυτή την περίοδο [όπως και τα τελευταία 3 χρόνια που τον γνωρίζω] και είναι αλλού γι' αλλού. Εντάξει. Και χωρίς αυτόν, εγώ πάλι ξενέρωσα τρελά.

Σήμερα, με πήρε τηλέφωνο να δει που χάθηκα! Ναι! Έγινε και αυτό!! Είπε πως θα με πάρει και αύριο αν έχω ώρα να βρεθούμε.

Και αναρωτιέμαι εγώ τώρα; ακολουθώ το κεφάλι μου που έχει ξενερώσει απίστευτα και δε γουστάρει παρτίδες μαζί του και οδηγούμε σε άλλα τόσα χρόνια χωρίς σεξ? ή ακολουθώ τις ορμόνες που ουρλιάζουν σαν μανιασμένες σειρήνες και θέλουν σεξ σεξ σεξ σεξ...

2009-12-16T02:51:00.001+02:00

It's never me. Ever.
Why?

Because am not enough.
Simple.

Γκαντεμιά

2009-12-13T13:11:00.003+02:00

Τι να λέμε τώρα... η εξέταση θα γίνει στις 19 του μήνα, 9:30 το πρωί.

Άρα αλλάζω πτήση.

Εντάξει, φάνηκε απο την Πρωτοχρονιά το πόσο γκαντέμικη χρονιά θα έχω, ελπίζω το 2010 να είναι καλύτερο και να μην επιβαιβεωθεί ο πατέρας μου για ακόμα μια φορά που λεέι "κάθε πέρσυ και καλύτερα".

Κάνω νέα κατηγορία και ίσως κάποια φάση καταφέρω να βάλω όλα τα ανάλογα Posts υπό αυτήν: μητσοτάκης

Sound of Madness

2009-12-10T16:55:00.001+02:00

Είναι ένα τραγούδι των Shinedown που στο ρεφρέν λέει τα εξής:

“I created the Sound of Madness.
Wrote the book on pain.
Somehow I'm still here,
To explain,
That the darkest hour never comes in the night.
You can sleep with a gun.
When you gonna wake up and fight... for yourself”

Να σου εξηγήσω γιατί μου έρχεται στο μυαλό αυτές τις μέρες και γιατί νιώθω τον κάθε στίχο.

Γιατί αφού φρίκαρα με όσα μου συμβαίνουν, πλέον το μόνο που μπορώ να κάνω είναι γελάσω. Γελάω με την τύχη μου. Ξέρεις πιο γέλιο είναι αυτό,εκείνο το χαχανητό που σε πιάνει όταν δεν σου έχει καμία άλλη αντίδραση; καθόλου δάκρυα και το αίσθημα της αδικίας. Απλά ένα γέλιο μεθυσμένου από την ειρωνεία. Ναι αν με δεις να χαμογελάω στο άσχετο σημαίνει ότι είμαι σκατά; τόσο σκατά που με κάνει να γελάω για να μην σκοτωθώ.

Είναι το μόνο με κρατάει για να μη τρελαθώ -τελείως-. Γιατί ο πόνος είναι ακόμα εκεί; γιατί τίποτα -μα τίποτα- να μη πηγαίνει ομαλά και όμορφα και όπως το θέλω για μια φορά στη ζωή μου?

Και καλά όλα αυτά, θα κάτσω να διαβάσω τώρα έχοντας ένα τρελό χαμόγελο στα χείλη, αλλά δε θέλω να έρθει το βράδυ. Ξέρω ότι το βράδυ με πιάνει το ψυχοπλάκωμα, η μοναξιά, η αδικία.

Αλλά ρε πούστη μου ζητάω πολλά? Εντάξει, είμαι τόσο χάλια και φοβάμαι να ανοιχτώ στον οποιοδήποτε με αποτέλεσμα να είμαι μόνη μου εδώ και 5 χρόνια; το δέχτηκα. Με το ζόρι τα βγάζω πέρα στα οικονομικά και πρέπει να τελειώσω φέτος οπωσδήποτε. Το μόνο που θέλω είναι το πτυχίο μου.

Είναι το μόνο που με κρατάει αυτή τη στιγμή; ο μόνος λόγος που αναπνέω.

ΘΕΛΩ ΠΤΥΧΙΟ ΦΕΤΟΣ!!! ΜΕ ΑΚΟΥΣ??????

Γιατί η Ελλάδα γαμιέται!! Και να θες να τελειώσεις στην ώρα σου; δε σε αφήνει το σύστημα! Μακάρι να είχα κάποιον λόγο πέρα απ' το πτυχίον για είμαι εδώ.

Πτυχίο πτυχίο πτυχίο πτυχίο, μπετόν μπετόν μπετόν.

Καλά, έσκασα.

Freaking out

2009-12-10T13:43:00.002+02:00

Στις 18 του μήνα φεύγω! Φυσικά, με τη γνωστή γκαντεμιά που με διακατέχει, αυτό δε γίνεται να μην γίνει επισοδειακά.

Στις 17 κανονικά έγραφα εξέταση Μπετό 2, το τελευταίο [καλά έχω ακόμα μισό] εργαστήριο. Και λόγω της απεργίας του ΠΑΜΕ και το ότι οι Πανεπιστημιακοί κλείνουν τα ΤΕΙ την Παρασευκή 18, η εξέταση μεταφέρθηκε για τις 19/12.

Τέλεια?

Πρέπει να δω πόσο κοστίζει το εισητήριο να το αλλάξω γιατί ο καθηγητής είναι τόσο αναίσθητος που χέστηκε ότι και αν του πεις.

Μα εξέταση το τελευταίο Σάββατο ρε φίλε?? Αφού τότε φέυγουμε και του το είπαμε κιόλας!!

Προς το παρόν, φρικάρω και θέλω να κλάψω; δε θα πάρω πτυχίο ποτέ γαμώ την γκαντεμιά μου και την Ελλάδα μου μέσα.

Προβλήματα

2009-12-09T16:02:00.003+02:00

Είμαι 1,70 ύψος και ήμουν 70 κιλά [με απόκλιση 1-2 κιλά κάθε τόσο] για περίπου 2 χρόνια. Φόραγα νούμερο 42 [european]...στο μεταξύ πρόσεξα ότι έχανα μάζα και έπεσα στο 41 νούμερο. Το ξέρω ότι δεν είναι νούμερο, γι'αυτό αγόραζα 42 και τα στένευα. Πάντα γύρω στα 70 κιλά.

Ανέβηκα στην ζυγαριά χθές [και σήμερα για επιβαιβέωση] και με δείχνει 68 κιλά! Δεν έχω ιδέα πότε ή πως έγινε αυτό! Όχι ότι με χαλάει.

Αγόρασα προχθές ένα skinny παντελόνι, νούμερο 42 και κλασσικά θέλει στένεμα. Η βλακεία ότι ίσως έπρεπε να δοκιμάσω το 40 αλλά ας είναι καλά η μαμά που ξέρει να ράβει.

Επίσης πρόσεξα ότι κοιτάζοντας με, σκέφτομαι ότι πρέπει να χάσω 1-2 κιλά πριν πάω Κύπρο. Να πέσει λίγο η κοιλίτσα, τα muffins και το [ελάχιστο] προγούλι. Παρόλο που ναι, δείχνω πιο λεπτή απο παλιά.

Αυτό με οδήγησε στην εξής σκέψη: ίσως να ήμουν λεπτή για τα 70 κιλά που ήμουν αλλά τώρα είμαι γεματούλα για τα 68?

Περίεργα πράγματα....

Αυτός ο υποθυρεοειδισμός με έχει πεθάνει...αν και χάνω τα κιλά όσο εύκολα τα παίρνω και έχω μείνει σταθερή για αρκετό καιρό χιχιχι

2009-12-02T12:07:00.001+02:00

I am a survivor.

2009-11-29T15:17:00.002+02:00

Και ναι, επέζησα!

Παρασκευή απόγευμα αναστήθηκα και Σάββατο πρωί πήγα και στην Χαλυβουργική με τα παιδιά. Σιγά που θα το έχανα.

Βέβαια το ότι δεν είχα πιεί καφέ για 3 μέρες, φάνηκε καθάρα...φαντάσου ότι ο καθηγητής με δούλευε ξεκάθαρα και το μόνο που μπορούσα να πω ήταν "όχι σήμερα, δεν επικοινωνώ!"
και "Χαχαχαχα" όλοι. Και "όλη μέρα κοιμάσε, τόσο άρρωστη είσαι?"

Άρχησα να ξυπνάω μετά το μεσημέρι και αφού πήγαμε για καφέ [όπου ήπια χυμό] και για φαγητό μετά.

Το απόγευμα, θυμήθηκα το Nightmare before Christmas και με έπιασε ένα twisted-late-Halloween mood...το οποίο μέσα σε μισή ωρίτσα έγινε Χριστουγεννιάτικο....και φαντάσουμε χωρίς καφέ και με όρεξη.

Το βράδυ ήρθε ο Σ. και η Γ. [αφού αέρισα και απολύμανα το σπίτι] για φαγητό, ταινία και χαρτιά.

Και είμαι ακόμα σε christmas mood!!

Πεθαιιινωωω

2009-11-26T23:30:00.002+02:00

Χθες βράδυ ανέβασα πυρετό το βράδυ; και σήμερα το πρωί λίγο και τώρα ξανά. Και δε θέλω να το πω στη μαμά και το μπαμπά γιατί θα ανησυχήσουν. Αλλά θέλω τόσο πολύ.

Ευτυχώς που ήταν msn η κολλητή μου η Κο. και με έκανε να ηρεμίσω και να ξεχαστώ λιγάκι. Τα βράδυ που είμαι άρρωστη φοβάμαι και θέλω τόσο πολύ να είμαι σπίτι μου.

Ακούγομαι σαν παιδάκια 5 χρονών το ξέρω αλλά είναι δύσκολο όταν είσαι άρρωστος και είσαι μόνος; χωρίς κάποιον που δε νιώθεις πως τον υποχρεώνεις να σε βοηθήσει.

Γιατί, εντάξει η Γ. προσφέρθηκε να πάει supermarket και να μου φέρει προμήθειες αλλά δε σημαίνει ότι νιώθω καλά που το κάνει. Φοβάμαι μη τη κολλήσω ή κάτι. Ενώ στην μαμά και τον μπαμπά θα μπορούσα να γκρικιάξω κιόλας και να βάλω και τα κλαμάτα.

Και τώρα γκρινιάζω εδώ και στο twitter. Ουυυφφ

Σε καραντίνα

2009-11-25T17:19:00.001+02:00

Τη Δευτέρα, η Φ. Δεν ήρθε μάθημα γιατί δεν ένιωθε καλά. Η Κ. πήγε σπίτι νιώθωντας λίγο περίεργα.

Την Φ. έχω να την δω μια εβδομάδα. Την Κ. την είδα την Δευτέρα –όπου την αγκάλιασα- και το βράδυ της ίδιας μέρας έκανα τον superhero και δε φόρεζα ζακέτα –κι ας φόραγα 2 μπλούζες-. Χθες το βράδυ, μετά την επίσκεψη στο ΙΚΕΑ με την Γ. Και τον Σ. είχα ένα ελαφρύ βήχα. Και οι δυο είχαν 38 πυρετό την Τρίτη και 39 σήμερα.

Σήμερα με πονάει ο λαιμός μου. Με πήρε και η Κ. τηλ και πέρασα απο το σπίτι της, πήρα το βιβλιάριο περίθαλψης, το πήγα στο ΤΕΙ, το ανανέωσα και γύρισα να της το δώσω. Δε κάθισα πάνω απο 5 λεπτά στο σπίτι της. Χαπακώθηκα, πλακώθηκα στα ζεστά και ελπίζω να μην αρρωστήσω! Λέω να μη πάω στο πρωινό μάθημα αύριο; καλού κακού.

Ωχ μανούλα μου.

2009-11-17T22:57:00.001+02:00

«Εδώ Πολυτεχνείο! Εδώ Πολυτεχνείο! Σας μιλά ο Ραδιοφωνικός Σταθμός των ελεύθερων αγωνιζόμενων φοιτητών, των ελεύθερων αγωνιζόμενων Ελλήνων. Κάτω η χούντα, κάτω ο Παπαδόπουλος, έξω οι Αμερικάνοι, κάτω ο φασισμός, η χούντα θα πέσει από το λαό…
Λαέ, κατέβα στο πεζοδρόμιο, έλα να μας συμπαρασταθείς, τη λευτεριά σου για να δεις…»

Bought

2009-11-14T11:21:00.008+02:00

Την περασμένη κυριακή, πήγα στο πανηγύρι του Ταξιάρχη και πήρα αυτό:

για να αντικαταστήσω το παρακάτω κυρίως, το οποίο αγόρασα το 2005...και έχει λιώσει κάπως.
Επίσης, χθες, επειδή η μαύρη μου τσάντα έχει φτάσει και αυτή σε αποσύνθεση, αγόρασα αυτή απο τα sprider. [Είχε και 30% έκπτωση!]

Αυτααα...ωραία η τσαντούλα πάντως

Chelsea Smile

2009-11-10T01:10:00.005+02:00

Με έχουν πιάσει οι μαύρες μου πάλι. Οι πολύ μαύρες μου όμως. Σε φάση που τρόμαξα και ήθελα να με χαστουκίσω προχτές.

Καθόμουνα με τις 2 κολλητές μου, τα αγόρια τους και ένα φίλο τους ακόμα προχθές τα ξημερώματα και έπαιζαν χαρτιά. Εγώ ήμουν σε φάση μισό ξύπνιου- μισό ύπνου και με έπιασε ένα μαύρισμα; ήθελα να πάω σπίτι μου, να χωθώ στο κρεβάτι μου και να βάλω τα κλάματα.

Και εκεί που καθόμουν μια εικόνα με αίμα μου ήρθε στο μυαλό; αίμα να στάζει απο τον καρπό και να ρέει προς τα δάκτυλα. Εκεί είναι που ήθελα να με χαστουκίσω.

Δε πρόκειτε να κάνω καμμία μαλακία, μη τρομάζεις [αν και το ξέρω πως καταβάθος χέστηκες - δε θα χάσει και κανά δόκτορα ο κόσμος]. Αλλά αφενός είμαι πολύ περίεργη για το αν το κάρμα μου θα δουλέψει και θα μου δώσει κάτι πίσω για όλα αυτά που περνάω και αφετέρου γιατί αγαπάω πολύ την οικογένεια μου και τους φίλους μου. Και τέλος, γιατί απλά το θεωρώ δειλία. Δεν παραδίνομαι.

Μπορεί να νιώθω άχρηστη και ασήμαντη; μπορεί να θέλω να εξαφανιστώ και αφανιστώ αλλά δεν παραδίνομαι τόσο εύκολα γιατί ένα μεγάλο "αν" είναι χαραγμένο στο μυαλό μου. Και αν, κάτι καλό με περιμένει στην επόμενη γωνία και δε το συναντήσω ποτέ?

Βέβαια αντί να στρίψω στη συγκεκριμένη γωνία, εγώ συνήθως πάω ανάποδα στο απέναντι πεζοδρόμιο της καθέτου λεωφόρου γιατί μάλλον η μάνα μου βγήκε απο το σπίτι πριν να 40ίσει, αλλά δε βαριέσαι?

Προσπαθούσα να αποφύγω να γράψω τόσες μέρες γιατί δεν είμαι καλά; αλλά δε μπορώ να τα πω σε κανέναν άλλο χωρίς να τον τρομάξω. Και το "καλά" έχει γίνει η αυτόματη απάντηση μου στο "είσαι καλά?". Το ξέρω ότι ο ξένος στα αρχίδια του με έχει γραμμένη και ρωτάει απλά απο τυπικότητα. Αλλά στους φίλους μου δε δείχνω πως δεν είμαι καλά για να τους δώσω ευκαιρία να με ρωτήσουν αν στ'αλήθεια είμαι καλά.

Και να με ρωτήσουν, θα τους διαβεβαιώσω πως είμαι καλά. Γιατί και το να μιλήσω θα αλλάξει κάτι? Στο ίδιο κρεβάτι θα κοιμάμαι; μόνη θα νιώθω πάλι.

Και αυτό, σύμφωνα με την Πληροφορική, λέγεται endless loop. Σαν το merry-go-round that goes round and round and round...

Done!

2009-11-08T23:36:00.001+02:00

Δε ξέρω τι γίνεται, αλλά κανένας σε αυτό το site δε βάζει hmtl για comments βρε παιδί μου. Έτσι το έβαλα εγώ.

Πολύ φωτεινό ε? Δε πειράζει, για να μου φτιάχνει τη διάθεση είναι.

Html

2009-11-08T22:01:00.001+02:00

Ναι, καλά άλλαξα εγώ το template.....το Link για τα comments όμως είναι άφαντο!

Πωπω, δουλειά δεν είχε ο Διάολος...

Sell-by-date

2009-11-06T22:38:00.002+02:00

Έχω βάλει ημερομηνία λήξεως στο θέμα την Κυριακή το πρωί. Έπρεπε να είναι Σάββατο βράδυ κανονικά, αλλά νιώθω γενναιόδωρη και θα τραβήξω μέχρι Κυριακή.

Την μια το ακυρώνει γιατί άργησε να ξυπνήσει και έτσι θα τράβαγε όλη η μέρα πίσω. Τώρα το αφήνει απάνω μου και με γράφει όταν στέλνω μύνημα.

Όχι αγόρι μου δε πάει έτσι το θέμα. Έσυ δεν ήθελες να βρεθούμε? Ψάξε με. Σου έστειλα ένα μύνημα την Πέμπτη και περίμενα. Δυο ώρες μετά απλά σταμάτησα να κοιτάω το κινητό.

Τώρα απλά περιμένω να επιβαιβεωθώ.

Fever

2009-10-27T00:23:00.000+02:00

Πήγα που λες και είδα τον Παπακωνσταντίνου και φέτος. Θα ξανά πάω σίγουρα! Ήτανε τέλεια, και ας κρεβατώθηκα για μιαμιση μέρα. Χθες το μεσημέρι είχα και πυρετό. Νομίζω έφταιγε το ότι περίμενα και περίοδο.

Γιατί με το που είδα, όλα καλά. Δε πειράζει πέρασε. Και το σαββατόβραδο ήτανε τέλειο!

2009-10-27T00:22:00.000+02:00

πήγα πήγα πήγα!!! και ήτανε ΤΕΛΕΙΑ!!! να σηκωθείς να πας!!!!

PMS

2009-10-18T21:42:00.001+03:00

Το Π-Ε.Σ. με έχει ξετινάξει αυτόν τον μήνα. Μέσα σε δο μέρες έχω φάει ένα κεικ που αναλογεί σε 12 μικρά cupcakes, 2 πιάτα cornflakes, 6 λιλιπούτιες toblerone και ένα πακέτο lays..πέρα απο το μεσημεριανό φαγητό.

Νιώθω σαν βόδι!! ααααααρργγγγ

Υ.Γ. Χρωστάω κάτι φωτό, θα έρθουν μόλις τα ρούχα σιδερωθούν!

Shopping

2009-10-09T19:45:00.002+03:00

Τα ψώνια τα κάνουν όλα καλύτερα!!

Πήρα ένα πουλοβεράκι γκρι, ένα πουκάμισο μπλέ, μια μαύρη μπλούζα και ένα σκούρο γκρι φόρεμα. Επίσης χάλασα 9 ευρώ σε ένα αγγλικό περιοδικό γιατί απλά γουστάρω τον frontman!

Στο μεταξύ νιώθω καλά, παρόλο που η μαμά μου είπε ότι υπάρχει περίπτωση να απολύσουν τον πατέρα μου γιατί και καλά είναι υψηλόμισθος. Προσπαθώ να το ξεχάσω και να δώσω βάση στη σχολή, η οποία άρχισε για τα καλά.

Και στα αλήθεια, δεν αφήνω ούτε πόρτες ούτε παράθυρα ανοιχτά για να μπει κανένας [αγαπητέ Έξυμνε!] γιατι πολύ απλά δεν είμαι σπίτι! Σχολή και πάλι σχολή και στον ελεύθερο χρόνο πτυχιακή!!

Lonely am mrs lonely.

2009-10-05T14:16:00.001+03:00

Θυμάσαι εκείνο το ωραίο συναίσθημα του να ξεκινάς να μιλάς με κάποιον? Που περιμένεις να σου στείλει μήνυμα και όταν το κάνει η καρδιά σου φτερουγίζει? Ή όταν θα βγεις έξω μαζί του, που φρικάρεις γιατί δε ξέρεις να φορέσεις ή τι να πεις?

Αυτό το συναίσθημα λοιπόν το έχω πεθυμήσει τόσο πολύ. Αλλά κάθε φορά που το σκέφτομαι μου έρχεται στο μυαλό όλες αυτές οι φορές που το έζησα και η κατάσταση κόλλησε και απογοητεύτηκα. Και λέω δε πειράζει.

Αλλά τους τελευταίους 6 μήνες δεν υπάρχει τίποτα. Τίποτα. Κανένας. Ούτε καν ένα φλερτ για να με κρατήσει για λίγο αποσχολημένη.

Και τότε είναι που συνηδητοποιώ ότι φοβάμαι. Φοβάμαι να αφήσω κάποιον να έρθει κοντά μου. Φοβάμαι να ανοιχτώ. Δηλαδή και να υπήρχε κάποιο φλερτ πάλι σε αδιέξοδο θα κατέλειγε. Μετά σκέφτομαι πως δεν υπάρχει κανένας που να ενδιαφέρετε ή να ενδοιαφέρομαι και πέφτω γιατί προφανώς δεν αξίζω.

Αλλά δε πειράζει. Γιατί φέτος είναι το τελευταίο έτος. Φέτος πρέπει να διαβάζω συναίχεια. Φέτος δεν έχω χρόνο για έρωτες και μαλακίες.

Δεν θέλω κανέναν. Μόνη μου πονάω καλύτερα.

Καλά ξυπνητούρια

2009-10-01T10:03:00.000+03:00

Ξύπνησα, ξύπνησα!

Τελικά η εξεταστική πήγε καλά. Πέρασα και τα τρία τελευταία μαθήματα και για το πτυχίο μου έμειναν μόνο 36 ώρες. Άντε με το καλό.

Αυτή η εβδομάδα όμως ήταν το κάτι άλλο. Είμαι αύπνη και κουρασμένη. Πάω να κοιμηθώ καμμιά ωρίτσα τώρα γιατί στις 12 έχω μάθημα πάλι.

Αναμνήσεις μου ερείπια

2009-09-22T19:04:00.002+03:00

Κάποτε, είχα ένα φίλο.

Ένα φίλο πολύ καλό. Αλλά οι καιροί αλλάζουν και μαζί τους και οι ανθρώποι. Προχωράνε και σε ξεχνάνε.

Προσπαθώ να του μιλήσω, να δω τι κάνει και είναι τόσο, μα τόσο αδιάφορος. Τόσο που πονάει.

Το μόνο που έμεινε απο αυτόν είναι μια ανάμνηση και το ταμπελάκι του στρατού που μου έδωσε όταν ήρθα να σπουδάσω.

Παρθενώνας/ Εφτά

2009-09-21T19:04:00.010+03:00

Χθες, και μετά απο προγραμματισμός 4 χρόνων, επιτέλους επισκέφτηκα το νέο μουσείο της Ακρόπολης και την Ακρόπολη. Δε πα να γκαρίζει ο καθηγητής [ονόματα δε λέμε] ότι το νέο μουσείο δεν ταιριάζει? Η γνώμη μου δεν αλλάζει. Είναι σύγχρονο οικοδόμημα που έρχεται σε αντίθεση με τον Παρθενώνα. Είναι πανέμορφο.

Το σχέδιο του Μπερνάρ Τσουμί εμπλέκει τρεις αρχιτεκτονικές συλλήψεις: το φως, την κίνηση και ένα τεκτονικό προγραμματισμό. Οι συλλογές του μουσείου εκτίθενται σε τρία επίπεδα ενώ ένα τρίτο μεσαίο επίπεδο στεγάζει τους βοηθητικούς χώρους όπως το εστιατόριο, το πωλητήριο και τα γραφεία.

Στο πρώτο επίπεδο του μουσείο παρουσιάζονται τα ευρήματα των κλιτύων της Ακροπόλεως ενώ η μακριά ορθογώνια αίθουσα και το επικλινές δάπεδο παραπέμπουν στην ανάβαση στον βράχο.

Έπειτα ο επισκέπτης βρίσκεται σε μία μεγάλη τραπεζοειδή αίθουσα όπου στεγάζονται τα εκθέματα της αρχαϊκής εποχής. Στον ίδιο όροφο εκτίθενται ακόμη αντικείμενα και γλυπτά από άλλα κτήρια της Ακροπόλεως όπως τα Προπύλαια, το Ερέχθειο και ο Ναός της Αθηνάς Νίκης όπως επίσης και ευρήματα της Ρωμαϊκής και Πρώιμης Βυζαντινής Αθήνας. Ο επισκέπτης όμως βλέπει τα τελευταία κατά την κάθοδο καθώς θα οδηγηθεί πρώτα στην αίθουσα των γλυπτών του Παρθενώνα ώστε να τηρηθεί η χρονολογική σειρά.

Η αίθουσα των γλυπτών του Παρθενώνα έχει τον ίδιο προσανατολισμό με τον ναό στον βράχο και η χρήση γυαλιού επιτρέπει το φυσικό φωτισμό του χώρου.

Καθώς το μουσείο έχει κτιστεί σε έναν εκτενή αρχαιολογικό χώρο, το δάπεδο, εσωτερικά και εξωτερικά, είναι συχνά διαφανές χρησιμοποιώντας γυαλί και έτσι ο επισκέπτης βλέπει τις ανασκαφές του χώρου. Το μουσείο παρέχει ακόμη ένα αμφιθέατρο, θέατρο εικονικής πραγματικότητας, χώρο επισήμων και αίθουσα περιοδικών εκθέσεων.

Οι εργασίες για την ανέγερση του ολομάρμαρου αυτού ναού της Αθηνάς άρχισαν το 447 π.Χ. κάτω από τη διεύθυνση των αρχιτεκτόνων Ικτίνου και Καλλικράτη. Ο ναός τελείωσε το 438 και κατά τα Παναθήναια του επόμενου χρόνου αφιερώθηκε στην πολιούχο θεά. Παρ' όλα αυτά οι εργασίες συνεχίστηκαν μέχρι το 432.

Θα μπορούσα να κάθομαι και να κοιτάω τον Παρθενώνα μέχρι το βράδυ...αλλά γκρίνιαζε ο Σ. ότι διψάει.

Άποψη του [καταπληκτικού] νέου μουσείου της Ακρόπολης.

Και καθώς είσαι στο 450π.Χ. και ταξιδεύεις στην ιστορία και τη μυθολογία...κοιτάς γύρω σου και προσγειώνεσαι στην πραγματικότητα...και τα μπετά.

Κατά τη μυθολογία στο σημείο αυτό έγινε η φιλονικία της Αθηνάς και του Ποσειδώνα για την κυριαρχία της πόλης. Ο θεός της θάλασσας Ποσειδώνας χτύπησε το βράχο με την τρίαινα και ξεπήδησε θαλασσινό νερό. Με τη σειρά της η Αθηνά χτύπησε με το δόρυ της και φύτρωσε η ελιά. Οι θεοί που ήταν κριτές έδωσαν τη νίκη στην Αθηνά. Οι Αθηναίοι όμως θέλοντας να συμβιβάσουν τους δύο αντίπαλους θεούς τους αφιέρωσαν από ένα ιερό κάτω από την ίδια στέγη.

Έτσι χτίστηκε το πιο ιδιόμορφο από τα οικοδομήματα της Ακρόπολης από άποψη αρχιτεκτονικού σχεδίου. Στο σημείο αυτό κατά τη μυθολογία είχε την κατοικία του ο βασιλιάς Ερεχθέας, που αργότερα ταυτίστηκε με τον Ποσειδώνα. Γι’ αυτό και ο ναός πήρε το όνομά του από το μυθολογικό αυτό βασιλιά της Αθήνας. Ο ναός χτίστηκε μεταξύ 425 και 406 π.Χ. με σχέδια του αρχιτέκτονα Καλλίμαχου και είναι ένα από τα αριστουργήματα του ιωνικού ρυθμού.

Το πιο γνωστό όμως μέρος του Ερεχθείου είναι η «Πρόστασις των Κορών», οι περίφημες δηλ. Καρυάτιδες. Πρόκειται για ένα σκεπαστό μπαλκόνι, του οποίου η στέγη στηρίζεται όχι σε κίονες, αλλά σε έξι αγάλματα κοριτσιών εξαιρετικής τέχνης.

Υ.Γ.1. Να σημειώσω ότι η Αφροδίτη ήτανε ξεδιάντροπη? Στα 3/4 των αγαλμάτων που την είδαμε ήτανε ημίγυμνη. Σα δε ντρέπετε λέω γω! χαχαχα

Θέλω να θυμηθώ την μυθολογία μας. Πω πω την πεθύμησα!

Υ.Γ.2 Πέρασα το Μπετόν 2 με 7 γιατί είμαι μια χρυσή θεά [που κρατάει τα ρούχα της σε αντίθεση με την προηγούμενη!] χιχιχι

A great day

2009-09-16T23:38:00.003+03:00

Χθες το απόγευμα πήρα τηλεόραση!!!

Σήμερα το πρωί επισκεύτηκα την βιβλιοθήκη του Πολυτεχνείου. ΓΑ-ΜΑ-ΤΗ!! πριβε αναγνωστήρια, τεράστια συλλογή με βιβλία. Τα βρίσκεις, τα παίρνεις, τα διαβάζεις, τα βγάζεις φωτοτυπία και τα επιστρέφουν αυτοί. Θεικό.

Μετά, συνάντησα την Γ. και πήγαμε στο Athens Heart. Καθίσαμε στο Route 66 Diner για φαγητό; φοβερό. Σου φέρνουν τον κατάλογο, ένα μενού με κενά κουτάκια και ένα μολύβι. Σημειώνεις τι θες και πας στο ταμείο, το δίνεις, πληρώνεις και στο φέρνουν αυτοί. Απο διακόσμηση μούρλια και απο μουσική επίσεις [rock and roll εννοείτε!]. Οι μερίδες υπέρικανοποιητικές και οι τιμές χαμηλές. Να πας, να πας!

Στις 7 ήμουνα στη σχολή για να βάλω παρουσία στο ΠΕΤΥΛ. Μας πήρε μια ώρα και βάλε. Κάναμε χαβαλέ έξω απο την αίθουσα ενώ έψαχναν όλοι αμφιθέτρο για να χωρέσουν τα 370 άτομα!

Γύρισα σπίτι και κάθισα και έκανα μετακόμιση; άλλαξα γωνία στο γραφείο έτσι ώστε όταν κάθομε στο laptop να βλέπω απέναντι μου την τηλεόραση. Σε καλό μου βγήκε γιατί είδα και τον αγώνα.

Τώρα απλά είμαι πτώμα! Θέλω το κρεβατάκι μου!

2009-09-13T09:57:00.001+03:00

Ακόμα δυο!!! άντε γιατί δεν αντέχω!
θέλω να απολάυσω το φθινώπορο!!

2009-09-07T10:14:00.001+03:00

να αφήσω μόνο αυτό που κάνει υπολογισμούς μπας και περάσουμε κανένα μάθημα!

Until next time

2009-09-06T23:00:00.001+03:00

Σήμερα η μέρα δε ξεκίνησε και ιδιαίτερα καλά. Την πάλεψα μέχρι το μεσημέρι που έφαγα και είδα 2 επισόδεια smallville.Τα πήρα και με το tv tuner πάλι που είχα την φαϊνή ιδέα να το ξανακάνω Install [και τώρα δε δείχνει καθόλου]. Με τα πολλά, μόλις τελιώσε το επεισόδειο με πήρε ο ύπνος.

Δεν ήθελα να σηκωθώ με τίποτα όμως. Ένιωθα χάλια. Σε φάση που ήθελα να κοιμηθώ και να μην ξαναξυπνήσω. Την ώρα που τελιώσε το επισόδειο, το μάτι μου πήρε ότι κάποιος μου μίλησε στο msn, αλλά δεν σηκώθηκα να δω ποιος.

Με κόπο και επειδή ακόμα να ξεπεράσω το φόβο ότι αν μείνω πολύ ώρα στο κρεβάτι θα με πιάσει πονοκέφαλος, σηκώθηκα. Έκανα καφέ και κάθισα να μιλήσω με τον νεοζηλανδό, που μου είχε μιλήσει.

Προσπάθησα να αποφύγω όσο γίνεται το «τι συμβαίνει; Γιατί δεν είσαι καλα;» αλλά μάταια. Και με πιάνει το κλάμα. Που συνηδοτοποίησα ότι πάλι βρήσκομαι στην ίδια θέση;να με ρωτάει ένας ξένος τι έχω και να μη μπορώ να μιλήσω. Δε θέλω να μιλάω σε κανένα πια. Είμαι σίγουρη ότι όλοι έχουν κάτι καλύτερο να κάνουν απο το να ακούνε εμένα να κλαίω γιατί νιώθω απαίσια.

Απλά θέλω να μην είμαι δυστυχισμένη. Γίνεται?

Είμαι μόνη μου τα τελευταία 5 χρόνια [όχι δε λογαριάζω τον Γ. Που κράτησε 2 εβδομάδες –η 1 εκ των οποίων ήμουν Κύπρο-]. Το αργότερο του χρόνου τον Σεπτέμβρη πρέπει να τα μαζέψω και να γυρίσω Κύπρο μέ ή χωρίς πτυχίο. Αυτά μου είναι αρκετά.

Τέλος πάντων, ας είναι καλά το παλικάρι με έκανε και έσκασα στα γέλια σε κάποια φάση και 2 ώρες αργότερα που έφυγε ήμουν μια χαρά.

Μέχρι την επόμενη φορά.

2009-09-03T14:00:00.000+03:00

Wake me up when September ends

γιατί έχω φάει φρίκη

2009-09-01T13:58:00.000+03:00

Γκαντέμο

2009-08-31T23:22:00.000+03:00

Σάββατο ξημερώματα, καθώς πέρναγα τον έλεγχο στο αεροδρόμιο, θυμήθηκα πως ξέχασα τις πλατφόρμες μου και τις μπαλαρίνες μου [παπούτσια είναι παιδί μου] στο σπίτι.

Αφού έφτασα, το μεσημέρι κανόνισα να πάω με την Γ. Στο supermarket για εφόδια. Πήγαμε και φάγαμε στα goody’s και μετά πεταχτήκαμε να πάρω μπαλαρίνες.

Στη συνέχεια δοκίμασα να τραβήξω λεφτά απο όλα τα ΑΤΜ δίχως αποτέλεσμα. Τρελάθηκα. Αλλά για λίγο γιατί εντάξει, ποιος ο λόγος να πάθω κρίση εφόσον οι Τράπεζες άνοιγαν την Δευτέρα?

Γύρισα στο σπίτι και αφού έκανα format το Laptop είπα να κάνω Install το tv tuner. Τίποτα. Όσο πήγαινε χειροτέρευε.

Τα παράτησα και το βράδυ ήρθαν τα παιδιά και καθίσαμε σπίτι. Πόσο πεθύμησα τα φιλαράκια μου; Κλασσικά φάγαμε και χεστήκαμε στο γέλιο.

Αυτή τη στιγμή κατάφερα να κάνω Install μια νεότερη έκδοση του προγράμματος και μόνο όταν ζουλίξω το «record” μπορώ να δω λίγο tv....χωρίς ήχο. Θεικό?

Χθες Κυριακή είπα να δοκιμάσω και το ATM μιας διαφορετικής τράπεζας. Έβαλα την κάρτα μου στην υποδοχή και μπήκα στον θάλαμο. Κατάφερα και έβγαλα λεφτα ενώ σκεφτόμουν τη τρομερή ζέστη κάνει εκει μέσα.

Ευτυχισμένη όπως ήμουν, γύρισα και ζούλιξα το κουμπί για να βγω. Τίποτα. Ξανάζουλάω. Πάλι τίποτα. Ξανά. Τίποτα. Τίποτα. Τίποτα. Σκηνές απο θρίλερ πέρναγαν σε φλασάκια απο το κεφάλι μου; Εγώ καταιδρωμένη και λιπόθιμη στο πάτωμα απο τη ζέστη.

Και μετά ξύπνησα. Ήρθε ένας κύριος και με βοήθησε [του έδωσα την κάρτα που έληξε σήμερα και την έβαλε στην υποδοχή]. Ελεϊνό!

Μόνο εγώ τα παθαίνω αυτά ή μου φαίνετε??

Format

2009-08-28T00:37:00.003+03:00

Χθες το βράδυ ήταν δράμα. Δράμα αλα Φώσκολος!

Χθες, ο μπαμπάς μου έκανε format το laptop. Εγώ φυσικά, είχα ξεχάσει να φέρω τα cd του μαζί και έπρεπε ο καϊμένος να ψάχουλεύει στις 11 το βράδυ, ενώ βλέπαμε τον Θρύλο, να βρει τα cd.

Εκτός απο αυτό, είχα ξεκινήσει να βάλω τα Windows απο πάνω εγώ πριν 3 μήνες και το άφησα στη μέση για κάποιο λόγο [ο οποίος μου διαφεύγει] και κάθε φορά που έκανε boot, είχε επιλογή να μπει στο setup. Αυτό τον ζόρισε λίγο περισσότερο.

ήμουν σε φάση φρίκης. Είχα αγχωθεί; τι θα γίνει αν δεν φτιαχτεί? πως θα ζήσω εγώ χωρίς pc? και άλλα τέτοια ερωτήματα. Φοβόμουν να ρωτήσω και την εξέλιξη και κρυφοκοίταζα που και που, ρωτώντας πως πάει ακόμα πιο σπάνια.

Ευτυχώς τέλος καλό, όλα καλά. Έμαθα και πως νιώθανε οι γονείς μου όταν ήμον εγώ στο χειρουργείο. Πω πω πω πω.

Υ.Γ. Ευχαριστώ τον Β. που μου συμπαραστάθηκε σε αυτή τη δύσκολη στιγμή! χαχαχα

Προετοιμασία

2009-08-23T10:47:00.000+03:00

Παρά τις διαταγές του γιατρού για περιορισμό, χθες πήγαμε με τη μαμά στο ξενοδοχείο που κάνει προετοιμασία ο αδερφός μου με την ομάδα (ο πατέρας μου είναι μέλος της και έμενε ήδη εκεί).

Φαντάσου ένα τεράστιο ξενοδοχείο με αθλητικές εγκαταστάσεις να φιλοξενεί τρεις ακαδημίες για τις κατηγορίες U21 και U17.

Φάγαμε το μεσημέρι, ξαπλώσαμε και πήγαμε στο γήπεδο να δούμε το φιλικό. Τελικά το βράδυ το περάσαμε στη Λεμεσό και σήμερα αντί να ακολουθήσουμε την ομάδα στη θάλασσα, γυρίσαμε πίσω. Γιατί εντάξει, είπαμε να παρακούσουμε τη γιατρό αλλά μη πάθουμε και τίποτα!

Οδήγησα εγώ το αμάξι στο γυρισμό. Έχω ξαναβγεί στην εθνική (ή high way αλά κυπριακά) αλλά για απόσταση 15 λεπτών. Σήμερα έκανα απόσταση 1 ώρας με ταχύτητα 110km. Ναι με το 1300 Jimny. Δεν είχε πολλά μποφόρ σήμερα και δε κουνιόμασταν!

Τι με δίδαξε το διήμερο? Όπου και να πας, πρέπει να έχεις μια καθαρή μπλουζίτσα μαζί σου και αν καπακώνεσαι, να κουβαλάς όλα τα χάπια μαζί σου. Επίσης αν το κινητό σου είναι αφόρτιστο τελείως, πάρε το φορτιστή σου; Όλο και κάπου θα υπάρχει πρίζα. Πάρε και τον μετατροπέα όμως γιατί στην Κύπρο οι πρίζες είναι τριπολικές!

Επέμβαση Vol.II

2009-08-17T15:00:00.000+03:00

Η επέμβαση στο διάφραγμα [στο Γ.Ν.Λευκωσίας] περιλαμβάνει τα εξής: εισαγωγή την παραμονή της επέμβασης, επέμβαση, παραμονή στο νοσοκομείο με βουλωμένη τη μύτη για τρεις μέρες και άλλη μια για παρακολούθηση. Σύνολο 5 μέρες.

Εγώ θα ερχόμουν για καυτηρίαση ιγμορείων [το πρόβλημα που μου δημιουργούσε και τους πονοκεφάλους]. Στην τελευταία εξέταση πριν την εισαγωγή μου είπε ότι θα μου κάνει και διάφραγμα.

Η επέμβαση αναβλήθηκε μια φορά λόγο ενός έκτατου περιστατικού και αντί για τις 20 Ιουλίου, μπήκα στις 10 Αυγούστου.

Έκανα την εισαγωγή μου την Δευτέρα, 10 Αυγούστου και από τις 11 το ίδιο βράδυ έπρεπε να σταματήσω να τρώω και να πίνω. Την επόμενη μέρα, με έφαγε το περίμενε. Υπήρχε πρόβλημα με το παιδάκι που μπήκε πρώτο στο χειρουργείο και έτσι εγώ και ακόμα ένα παλικάρι που ήμασταν προγραμματισμένοι για μετά, αναβληθήκαμε. Μας έδωσαν άδεια και επιστρέψαμε σπίτι μας μέχρι την Τετάρτη το απόγευμα για να χειρουργηθούμε Πέμπτη πρωί. Γύρισα και βρήκα μια κατάκοιτη γιαγιά στο διπλανό κρεβάτι να φωνάζει στον αδερφό της κάθε 3 λεπτά και να χτυπάει το κουδουνάκι κάθε 5.

Πέμπτη πρωί όλα ρολόι. 8:00 π.μ μου έφεραν να φορέσω μια λευκή ρόμπα [ναι, αυτές τις πετσετέ που δένουν από πίσω] και ένα λευκό εσώρουχο. 8:20 μου έκαναν την προνάρκωση και 9:20 με έβαλαν σε κρεβάτι για να κατεβώ στο χειρουργείο.

Έκανα ολόκληρο ταξίδι πάνω στο κρεβάτι μέχρι να φτάσουμε στα χειρουργεία όπου με παρέλαβε μια νέα ειδικευόμενη. Μετακινήθηκα στο χειρουργικό κρεβάτι και με μετέφεραν στον προθάλαμο του χειρουργείου; Ένα λαχανί μικρό δωματιακί όπου βρισκόταν ανάμεσα στο διάδρομο και το χειρουργικό δωμάτιο.

Εκεί μου έβαλαν όρο [5 μέρες μετά ακόμα έχω το σημαδάκι] και μια γιατρός μου έβαλε 3 αυτοκόλλητα για το μηχάνημα που θα παρακολουθούσε την καρδιά μου και τέλος από μια γάζα μήκους 10 περίπου cm στο κάθε ρουθούνι. Άσχημο συναίσθημα. Τουλάχιστον το φάρμακο όπου ήταν ποτισμένα είχε γεύση μπανάνας. Από το μικρό παραθυράκι έβλεπα το ρολόι του διαδρόμου. Για ναρκωμένη, ο χρόνος πέρναγε πολύ αργά και είχα ξεπαγιάσει. Τουλάχιστον οι γιατροί εκεί μέσα με διασκέδαζαν. Θυμάμαι να μου λένε πως «αν μπορούσα να φάω θα μου πρόσφεραν και μένα τσίχλα με γεύση καρπούζι» και τους απάντησα «Να ‘στε καλά, εγώ έχω τις μπανάνες μου». Ναρκωμένη ήμουνα; Μαλακίες έλεγα.

10:20 η πόρτα του χειρουργείου άνοιξε για τελευταία φορά και με μετέφεραν στο δωμάτιο. Ο τοίχος από τον οποίο μπήκα, ήταν επίσης λαχανί. Μου έφτιαξε το κέφι. Ο αναισθησιολόγος κάτι πείραζε στον ορό μου και ο γιατρός στάθηκε από πάνω μου μαζί με μια ειδικευόμενη και ζούλαγε τη μύτη μου προς τα πάνω.

«Να αυτό, εδώ θα γίνει τομή και θα φύγει αυτό το κοκαλάκι. Θα κατεβεί αυτό πιο κάτω και θα ισιώσει και η μύτη». Από τη μια φρίκαρα αλλά από την άλλη μου άρεσε γιατί αγχώνομαι όταν δεν ξέρω τι γίνεται; Όπως κοιτάω τη βελόνα που τρυπάει τη φλέβα μου για να μου πάρουν αίμα; Όπως μου λες που ακριβώς βρίσκεσαι στη καφετέρια και δε χρειάζεται να σταθώ μετέωρη και να σε ψάχνω.

«Είναι πιο πολύπλοκη από πριν» συνέχισε ο δόκτορας. Εδώ με φρίκαρε. Αλλά δε γαμιέτε λέω? Αφού θα κοιμάμαι, ότι θέλει ας κάνει.

Απομακρύνθηκε ο γιατρός και ένας δεύτερος αναισθησιολόγος κράταγε μια μάσκα λίγο πιο πάνω από το πρόσωπο μου. Ένιωθα μια νύστα αλλά νόμιζα πως είναι κάτι που έκανε ο άλλος στο χέρι μου. Μέχρι που είπε στον 2ο να το ακουμπήσει στο πρόσωπο μου και σε μένα να πάρω αναπνοές. Με το που ακούμπησε τη μάσκα, είδα 2 αστεράκια. Μόνο δυο, και μετά έκανα νάνι μου.

Ξύπνησα και άκουσα να μου λένε «Τελειώσαμεε». Και τους κάνω «Τι ώρα είναι?». Γιατί είχα και ραντεβού η γυναίκα. «11:50» μου απάντησαν. Πω πω λέω, η μάνα μου θα έχει φρικάρει. Με πήγαν στον «θάλαμο ανάνηψης»; Ένα τεράστιο δωμάτιο με δυο πόρτες, η μία έβγαζε στα χειρουργεία και η άλλη στην είσοδο που με παρέλαβαν. 12:20 φύγαμε για να επιστρέψουμε στο δωμάτιο.

Ήμουν εντάξει, λίγο κοιμισμένη βέβαια αλλά έτσι υποδέχτηκα και τις επισκέψεις. Όταν με είδα στον καθρέφτη δε, ψήφισα από τα γέλια; Φουσκωμένο πρόσωπο και μύτη καλυμμένη με γάζες. Έμοιαζα με τραυματισμένο πυγμάχο.

Η γιαγιά στο δίπλα κρεβάτι να εξακολουθεί να φωνάζει. Με το που κάναμε παύση από τις συζητήσεις και πήγαινε να με πάρει λίγο ο ύπνος, φώναζε «Αλέκοοο».

Με μετέφεραν σε άλλο δωμάτιο το ίδιο βράδυ. Είχα ανήσυχο ύπνο και κατά τις 6 το πρωί ξύπνησα με πόνους στο στομάχι και το κεφάλι [από την πιέση]. Μου έδωσαν παυσίπονα και μισοκοιμόμουν μέχρι το μεσημέρι.

Απο την Παρασκευή μέχρι την Κυριακή κοιμόμουν, έτρωγα, έβλεπα ταινίες, διάβαζα Harry Potter και βαριόμουν.

Την Κυριακή μου έβγαλαν και τις γάζες από τη μύτη και μου έκανε και καθαρισμό. Έκλαιγα. Άστα. Νούμερο έγινα πάλι. Και μου κάνει η γιατρός «έλα που σου έστειλε λουλούδια και ο Μ. Πολύ ωραία ανθοδέσμη». Την ευχαρίστησα ενώ σκεφτόμουν που το έμαθε αφού όταν είχε έρθει η ανθοδέσμη εκείνη είχε ήδη φύγει.

Τέλος πάντων, για δυο εβδομάδες, δε πρέπει να βγω στον ήλιο ούτε και σε μέρος με καπνό και πολύ υγρασία.Υπό κατοίκον περιορισμό δηλαδή.

Δε θα βγάλω και την τρύπα στα χείλη γαμώτο [ακόμα πονάω, δε τρελάθηκα να πειράξω τη μούρη μου!].Μου λένε ότι ίσιωσε η μύτη μου αλλά για να είμαι ειλικρινής εγώ βλέπω μια μύτη με ελεφαντίαση προς το παρόν.

Σήμερα το πρωί ξύπνησα στις 6 για να πάρω αντιβίωση και στις 6:30 για να μου πάρουν τη θερμοκρασία. Στις 7:30 μπούκαρε μέσα η Sister και με καλημέρισε, ανοίγοντας και τις κουρτίνες (σαν να μου έλεγε σήκω). Μέχρι τις 9 περίμενα στο δωμάτιο; Έφαγα, ήπια, διάβασα και ντύθηκα. Μέχρι που ο γείτονας που έκανε την ίδια επέμβαση πήγε και ρώτησε τι γίνεται και μόνο τότε μας έδωσαν τα χαρτιά μας [τα οποία ήταν ήδη έτοιμα]. Πήρα τα φάρμακα μου και ήρθα σπίτι.

Επέμβαση

2009-08-10T01:26:00.003+03:00

Αύριο επιτέλους μπαίνω νοσοκομείο. Η επέμβαση είναι την Τρίτη αλλά με θέλουν απο αύριο το πρωί και θα βγω Τετάρτη μεσημέρι.

Σήμερα είχα πονοκέφαλο πάλι γιατί έλιωσα στον ύπνο και ξύπνησα μπουκομένη..Ελπίζω να ήταν αποχαιρετιστήριος πονοκέφαλος!

Έτοιμασα και τη τσαντούλα μου με καθαρές μπλουζίτσες και παντελονάκια, το Mp3 player μου και τον Harry Potter and the half blood prince. Να το διαβάσω για 3η φορά πριν δω την ταινία.

Ελπίζω να πάνε όλα καλά γιατί ψιλοαγχόθηκα γιατί δεν έχω ιδέα τι θα γίνει. Και όταν δεν γνωρίζω αγχώνομαι! Θα ρωτήσω τον γιατρό αύριο.

Προς το παρόν πάω να κοιμηθώ γιατί θα ξυπνήσω στις 7:30...καλό βράδυ και ελπίζω να έχω καθαρα ρουθούνια όταν ξαναγράψω! χαχα

blogsecrets

2009-08-04T23:46:00.000+03:00

7838.) so..something is wrong with me.

blogsecret:

at least i’m pretty sure. does everyone else have suicidal thoughts? and i know how i would do it too. the bottle of ibuprofen that is currently by the foot of my bed on the floor. now, i have never attempted it, but yes, thought about it. and thought about doing it. more than once. i FINALLY told my momma..sort of a relief, sort of not. i am scared. OUT OF MY MIND. i don’t know what’s going to happen to me. only one person knows everything, my best friend. she saved my life. during the previous times that i thought about doing it. she was there. i’m not seeing anyone for this or taking any medicine. should i be? probably..but i’m not always like this. it’s like bipolar disorder, but less severe, because i have good days and bad days but it’s not crazy on both ends, but it does switch in a snap. please don’t judge me. that’s why only one person knows everything. i’m probably someone you know. a classmate, a teammate, a daughter, a sister, another sort of family member, a friend, an enemy..but i’m scared to tell you about it because i’m afraid of what you’ll think. i’m torn between who i should tell and who i shouldn’t. but “what they don’t know won’t hurt them” was my motto for a good six months or so.. want to help? ask me how i am, and mean it. listen to me, but look in my eyes to see if they match what i’m saying. give me your smile, it might be the only warmth i feel all day. hugs are good too. that bottle of ibuprofen, you ask? still by the foot of my bed on the floor, and there it will stay. at least for now..and probably tomorrow too. i take it day by day, that’s how i’m living.

I have those thoughts. But noone knows. Except maybe for the people that read this blog and my blogspot.

I havent thought of how though. It’s just random thought like when am crossing the road, am thinking “it would be nice if a car run over me now. It would make everything go away” or while am driving and passing a crossroad am thinking of some kind of impact, or go to sleep and never wake up.

I think how much easier it would be if I fade away; mom and dad wont have to feel stress about supporting me through college and finally I will be free.

I wont feel lonely. I wont feel stressful. I wont feel sad. I wont feel miserable.

But then I think of my family and friends and what it would do to them if I killed myself and I push those thought away. I push everything away and feel numb again.

Am also curious. Curious as to what is going to happen to me next; what if something good is coming along?

Though with my luck, nothings coming but that hope keeps me living. For now its enough.

ER

2009-07-29T15:18:00.000+03:00

Δε γράφω γιατί οι σκέψεις μου είναι γκρινιάρικες και βαριέμαι να τα πω. Όλα ίδια και απαράλλακτα.

Εκτός του ότι ξέγραψα τον Α. γιατί το είπα; Όταν ξενερώσω με κάποιον ξενέρωσα. Τέλος. Πρέπει να φτάσει τα άκρα για να μου ξανατραβήξει την προσοχή. Χέστηκα αν ακούγετε αλαζονικό.

Χθες επίσης, έκανα κάτι το πρωτότυπο. Πέρασα 4 ώρες στις πρώτες βοήθειες. Ήμουνα λιώμα όλη μέρα από την αϋπνία και με το που με έφεραν τα κορίτσια σπίτι άλλαξα ρούχα και ετοιμάστηκα να ξαπλώσω. Ήμουν με το ένα πόδι στο κρεβάτι όταν με πήρε ο πατέρας μου τηλέφωνο. Η μαμά είχε ίλιγγο από την Τετάρτη και χθες την πήγανε νοσοκομείο τελικά.

Τηλεφώνησα στα κορίτσια, γύρισαν πίσω και με πήρανε. Περιμέναμε μισή ώρα για κρεβάτι και γιατρό γιατί είχε 2 τροχαία. Της έβαλε ορό ένας νοσηλευτής και περιμέναμε 2 ώρες με τον πατέρα μου. Ε πόσο να αντέξω? Στο τέλος με έπιασε και εμένα ο πονοκέφαλος.

Έχω μια μικρή ημικρανία σήμερα αλλά αντέχω. Πρέπει να τελειώσω τα αρχιτεκτονικά της Πτυχιακής μου για να βρω κάποιον να μου τα κοστολογήσει.
Ξεκινάω τώρα γιατί έμεινα λίγο πίσω από τη προθεσμία που έθεσα στο μυαλό μου.

Rough

2009-07-22T16:35:00.002+03:00

Περνάω δύσκολη, πολύ δύσκολη φάση. Έκανα φοιτητικό δάνειο για να βγάλω τον επόμενο χρόνο. Θα το ξεπληρώνω για 7 χρόνια. Αν εγκριθεί.

Είναι σε τέτοιες φάσεις που καταλαβαίνεις ότι υπάρχουν άνθρωποι που σε αγαπάνε και θέλουν να σε βοηθήσουν.
Εγώ τότε γιατί το μόνο που σκέφτομαι είναι πως θέλω να εξαφανιστώ και να κάνω τη ζωή όλων ευκολότερη?

Στεκόμουν στη κουζίνα χθες, τεταμένο κλίμα στο σπίτι και το μόνο που σκεφτόμουν ήταν πως ήθελα να πέσω ξερή κάτω. Τέλος πάντων, την έβγαλα και τη χθεσινή μέρα.

Νιώθω τύψεις που χθες άκουγα την κολλητή μου να φρικάρει και να αγχώνεται γιατί φοβάται πως δεν είναι ερωτευμένη με τον φίλο της πια και εγώ ευχόμουν να είχα τα δικά της προβλήματα.

Δε μπορώ να γράψω άλλα σήμερα. Δε θέλω να χαλάσει το κέφι μου και σήμερα.

Να και κάτι να μου φτιάξει το κέφι. Απο τη χθεσινή συναυλία [ναι,αυτή που έχασα πάλι:)]

ΠΕΤΥΛ

2009-07-16T10:38:00.001+03:00

Ποιος ήξερε ότι ο μέσος όρος του 7.8, του 5 και του 4.4 είναι 4.5?

Εγώ πάντως όχι...τι περίεργα που είναι τα Φωτοπουλιακά μαθηματικά.

2009-07-15T19:26:00.001+03:00

Οι γονείς μου σκέφτονται να πουλήσουν το σπίτι.

Ναι με χίλια. Μακάρι για μια φορά να πάνε όλα καλά.

Πολύ τραβάει η βαλίτσα

2009-07-09T11:52:00.001+03:00

Η ιστορία κρατάει δυο χρόνια ακριβώς. Μιλάμε συνέχεια από μηνύματα, βγαίνουμε, μιλάμε και με φέρνει σπίτι. Αυτό έγινε τις 5 φορές που τον είδα μέσα στα 2 χρόνια.
Εντάξει, είσαι ντροπαλός, αλλά από τη στιγμή που ξέρεις ότι και εγώ θέλω κάτι να γίνει, ΚΑΝΕ ΚΑΤΙ.

Χθες πήγαμε και είδαμε τους Transformers. Προέκυψαν και δυο φίλοι του μαζί έτσι στο cinema δεν παίχτηκε τίποτα. Μα τίποτα όμως. Η γλώσσα του σώματος κάτι έλεγε, αλλά προς το πολύ τέλος.

Πριν το cinema, παίχτηκε μια συζήτηση για σχέσεις. Και του λέω εγώ «στα 15-17 είχα σχέση 2 χρόνια και μετά διάφορα πράγματα περίεργα. Ας πούμε σχέση 2 εβδομάδων που δε τη λογαριάζω καν» Και άλλα περίεργα. Πολύ περίεργα, που δεν υπάρχει περίπτωση να του τα πω. Και τι μου λέει:
«Μόνο εσύ είσαι στα περίεργα». Δεν ήθελα να χαλάσω την διάθεση αλλιώς θα του πέταγα κανένα «θέλει δυο για ταγκό ξέρεις». Και ναι θα ήταν καρφί. Και επειδή κρατάει και μούτρα, είπα να το προσπεράσω. Ναι, έχω φτάσει στο σημείο να γνωρίζω τι θα τον πειράξει πριν μιλήσω.

Εδώ, να σημειώσω ότι η ταινία ήταν φανταστική!! Εντάξει ξενέρωσα σε 2 φάσεις αλλά εγώ είμαι, πάντα βρίσκω κάτι που να με χαλάει. Ήταν απίστευτη όμως!

Τέλος πάντων, με έφερε σπίτι μετά την ταινία και τον ρώτησα αν θα τον ξαναδώ πριν φύγω. Είπε «ναι» με τέτοια σιγουριά, λες και το θεωρούσε αυτονόητο.

Ότι θα βρεθούμε, θα βρεθούμε. Θα κάνει καμία κίνηση όμως? Έχω αρχίσει και ξενερώνω. Και αν ξενερώσω τελείωσε. Παγώνω τελείως και δεν κάνω καμία απολύτως προσπάθεια.

Και εντάξει δε τρελαίνομαι κιόλας γιατί δε λογαριάζω να κάνω σχέση μαζί του. Δε θέλω να με κρατάνε κι άλλα πράγματα με τη Κύπρο. Ήδη περνάω αρκετά δύσκολα, δε μου χρειάζεται κι άλλος λόγος για να κλάψω.

Αύριο ξεκινάω και δουλειά. Πόσο μου τη σπάει το Promotion δε λέγεται. Αλλά τι να κάνουμε, θα πληρώσει το ενοίκιο μου.

Πρέπει να ξεκινήσω να γράφω την Πτυχιακή μου.

Roll out

2009-07-04T22:23:00.001+03:00

Χθες έδωσα το τελευταίο μάθημα. Βγήκα ζαλισμένη και απογοητευμένοι. Το σύστημα και οι καθηγητές μας γαμάνε και εμείς δεν κάνουμε τίποτα!

Η άθλια έβαλε κάτι μαλακιές, άστα να πάνε. Όταν βγήκαν όλοι στην κατάσταση που ήμουν εγώ χαλάρωσα και έκανα κέφι πάλι.

Μετά πήγαμε όλοι στο σπίτι του Α. γιατί έχει τα γενέθλια του τη Δευτέρα. Μασαμπουκιάσαμε, έπαιξα με τους σκύλους του, ήπια και τις μπύρες μου, έχασα στην μπλόφα και γύρισα σπίτι στις 4 τα ξημερώματα.

Σήμερα πήγα και πήρα εισιτήριο για το express και ρώτησα για τα δρομολόγια για να είμαι σίγουρη. Γύρισα σπίτι, έκανα beauté,καθάρισα το σπίτι, έφτιαξα τη βαλίτσα μου και κάθισα στο laptop.

Μέχρι που το καλοριφέρ άρχισε να στάζει πάλι. Πήρα την σπιτονοικοκυρά μου για να επισπεύσει τον υδραυλικό και την Γ. για να περάσει αύριο να ελέγξει την κατάσταση, μήπως και γέμισε η λεκάνη.
Τότε γιατί αγχώνομαι???

Τέλος πάντων, όλα καλά θα πάνε. Θα αρχίσω να ετοιμάζομαι γιατί κατά τις 11:50 θα φύγω από το σπίτι.

Να βάλω και λίγο Marilyn για να χαλαρώσω.

Α! εδώ πάει το "Autobots, roll out" χαχαχα

Beton

2009-07-04T22:11:00.000+03:00

Τετάρτη βράδυ είδα όνειρο ότι καθόμουν έξω από την πόρτα του εργαστηρίου [ ΠΕΤΥΛ] και την κοίταγα αλλά δεν έμπαινα να μάθω τον βαθμό μου.

Πέμπτη απόγευμα πήγα στη σχολή για να δώσω το προτελευταίο μάθημα με τα παιδιά. Θα μάθαινε ο Σταύρος τους βαθμούς μας για να μας τους πει μετά την εξέταση.

Όταν τα έμαθε και ξαναγύρισε να μας βρει, χαμογέλαγε γιατί το είχε περάσει. Και ο Α. το ίδιο. Εγώ και η Γιάννα δεν είχαμε μάθει. Εγώ είχα αρχίσει να φρικάρω. Το μυαλό μου είχε πετάξει ήδη.

Μισή ώρα πριν την εξέταση βρεθήκαμε όλοι έξω από το εργαστήριο για να μάθουν βαθμούς και η Φ. με τον Γ. Εγώ ήμουν απ’ έξω και κοίταγα την πόρτα. Η καρδιά μου χτύπαγε σαν τα drums του Rob Bourdon. Άρχισα να φρικάρω. Η αναπνοή μου να βγαίνει γρήγορη και κοφτή. Ένιωθα λες και πήγαινα για εκτέλεση.

Όταν από τις πολλές αναπνοές άρχισα να ζαλίζομαι και οι άλλοι με ρωτούσαν τι έχω, τους είπα ότι πάω για νερό και πήρα την Κ. τηλέφωνο για να με ηρεμίσει.

Όταν επέστρεψα τους βρήκα έξω από την αίθουσα που δίναμε την εξέταση και αν και η Κ. κατάφερε να με ηρεμίσει και να με κάνει να γελάσω, με ξαναέπιασε.

Μετά την εξέταση, που μάλλον κόπηκα από μαλακία, έμαθα ότι κόπηκα με 4,4.

Να σε δω μαλάκα τι βαθμό θα μου βάλεις. Γιατί ο μέσος όρος του 7,8 +5 +4,4 βγάζει 5,7. Αλλά αν δεν περάσεις τη μαλακιά σε κόβει!

Περιμένω ότι αντί δια 3, το κάνει δια 4. Ότι και καλά το τρίτο test έχει βαρύτητα δυο test. Περιμένω δηλαδή ένα 4,3.

Γύρισα σπίτι και πλάνταξα στο κλάμα. Τέτοιο πράγμα δεν έχω πάθει ποτέ των ποτών για μάθημα. Ίσως γιατί έβαλα όλη μου την ενέργεια και απογοητεύτηκα? Ποιος ξέρει. Να’ ναι καλά ο Β. [όχι από την παρέα μου] που με ηρέμισε γιατί είχα πραγματικά φρικάρει.

2009-07-03T00:17:00.002+03:00

Όση χαρά και ευτυχία ένιωσα χθες, τόσο χειρότερα νιώθω σήμερα.

Δεν αντέχω να γράψω παραπάνω απόψε; πρέπει να συγκρατηθώ για να διαβάσω για το αυριανό μάθημα.

Serenade

2009-07-02T01:43:00.004+03:00

Η Γ. μου στέλνει κάθε χρόνο μήνυμα μόλις αλλάξει η ώρα και έρθουνε τα γενέθλια μου. Φέτος δε το έκανε. Αφού μου ευχήθηκε όλο το facebook, κατά τις 3, μου ευχήθηκε και ο Γ, λίγο αργότερα και η Φ. Καμία ώρα αργότερα μου έστειλε μήνυμα και η Γ. και τέλος ο Σ. από το FB.

Έχω να πω ότι παραξενεύτηκα και ένιωσα λίγο περίεργα. Εστίασα όμως σε όλους τους φίλους και γνωστούς [και άγνωστους – που και αυτοί ήταν πολλοί-] που μου ευχήθηκαν.
Καθόμουνα με την Κλ. και πίναμε νερό [?] στο σπίτι και περιμέναμε την Γ. που θα ερχόταν να δει κάτι σημειώσεις.

Νομίζω πως η Κλ. ήταν στο κόλπο. Όταν ήρθε της πρότεινα να καθίσουμε στο μπαλκόνι που ήτανε χαρά Θεού και είπε όχι.

Στις 7:20 χτύπησε το κουδούνι. Ανοίγω και περιμένω στην πόρτα. Βλέπω τη Γ. και άλλα 3-4 κεφάλια να εμφανίζονται με τσάντες και μια τούρτα με «22» απάνω. Το χαμόγελο μου είχε φτάσει στα αυτιά μου. Μη σου πω και πέρα απ’ αυτά.

Έσβησα τα κεράκια στη πόρτα χαζογελώντας.

Η Γ. και ο Σ. μου έδωσαν δώρο ένα καπέλο. Ναι πήρα επιτέλους το καπέλο που τόσο επιθυμούσα. Η Φ. και ο Γ. μου έδωσαν το «μέγα βιβλίο της τουαλέτας», το οποίο απ’ όσο είδα έχει πολύ γέλιο. Ο Α. έφερε την γαμάτη τούρτα.

Ο Β. δε ρώτησα που ήτανε γιατί μας προξενεύουν τον έναν στον άλλο. Βασικά με προξενεύουν και στον Β. και στον Α. που είναι και οι δυο ελεύθεροι.

Και όχι η έκπληξη, δε τελείωσε εδώ.

Σε κάποια φάση αναρωτήθηκα που είναι ο Γ. και πήγα να βγω στο μπαλκόνι αλλά η Φ. μου είπε να μη το κάνω. Υπέθεσα ότι μιλάει στο τηλ, με την αδερφή του και κάθισα. Μέχρι που πήρε την κάμερα και με φώναξε.

Βγαίνω η άμοιρη στο μπαλκόνι και κοιτάω από κάτω. Ήταν ο Β., αγκαλιά με την κιθάρα του και τραγουδούσε «Να ζήσεις Α. και χρόνια πολλά μεγάλη να γίνεις…» τα υπόλοιπα δε τα θυμάμαι. Κόντεψα να κατουρηθώ από τη χαρά μου! Χαχχαχα.Τώρα που το σκέφτομαι, γι’ αυτό φαγώθηκαν να σηκώσω τη τέντα!

Όταν τελείωσε το τραγούδι, οι γείτονες στο απέναντι μαγαζί που με βλέπουν κάθε μέρα να ξεσκίζομαι στο διάβασμα στο μπαλκόνι, χειροκρότησαν και αυτοί. Απίστευτο!
Ναι, μου έκαναν καντάδα! Χαχαχα!!

Μ’ αρέσει που πριν λίγες μέρες σκεφτόμουν «τι ωραία που θα ήταν να μου έκαναν έκπληξη». Γιατί ειδικά από τότε που ξεκίνησα σπουδές, τα γενέθλια μου τα κάνω μετά τις 6 Ιουλίου και μετά από παρακάλια δικά μου.

Μασαμπουκώσαμε σουβλάκια και απο 2 μπυρίτσες και εννοείτε ότι η τούρτα φαγώθηκε ολόκληρη. Τα παιδιά φύγανε κατά τις 10 [απίστευτα νωρίς για μας] γιατί δίνουμε αύριο.
Ωστώσο, ήταν τα πιο ωραία γενέθλια του κόσμου!

22

2009-07-01T02:23:00.004+03:00

Χρόνια μου Πολλά βρε! Και ας λύσαξα ότι ξαναγίνομαι 19 φέτος:p

2009-06-30T14:01:00.002+03:00

Έχω ημικρανία πάλι.

Περιμένω να ψηθούν τα κεφτεδάκια για να φάω και να χαπακωθώ. Πάει το διάβασμα σήμερα..προς το παρόν τουλάχιστον.

Σε ένα μήνα είναι η εχγείρηση. άντε μπας και δούμε διαφορά.

The Fear That Gave Me Wings

2009-06-29T13:37:00.000+03:00

My eyes are shut for now it seems the only way that I can cope.
A glittering example of what we've become.
So grab yourself by the wrist and think about this twice
One mistake could be the last action that you make.
Now I'm on m knees, I can feel my spirit leaving me.

I chose to promise myself that I'd never let you down.
To capture this moment would be the best idea yet.

Cowering in the dark. This room is now my friend.
I'll stay here and wait it out until the pressure ends.
I can't wait! Everything around me is a test to see I can last.
I don't know if I can. Where's my strength at?
I made a promise to myself that I'd always be around.
I should capture this moment, before I let you down.

I'm sure that I'll be heard,
I've got too much to lose to fly away and leave all of this behind.
So capture this moment, before I forget why I'm here.

I'm killing the only person in life I thought I knew.
The only person left to blame for this is you!
I've got things to say that I know you want to hear.
I can see through you perfectly clear.

Don't go too far. I chose to stay here. Remind me where we are

A story

2009-06-28T16:37:00.004+03:00

Υπάρχει μια ιστορία, για ένα κορίτσι που γνωρίζει ένα αγόρι. Το αγόρι ανήκει σε συγκρότημα; ζει τη ζωή στα άκρα με ποτά, ξενύχτια και πολλά κορίτσια. Η αλαζονεία και το θράσος του την εκνευρίζουν. Τόσο που τελικά την κερδίζουν. Η διαμονή του στην πόλη της, είναι μόνο για πέντε μέρες.

Η «σχέση» τους βασίζεται στο σεξ. Είναι μόνο μια περιπετιούλα. Παρόλο που το κορίτσι είναι συνεσταλμένο και δεν κοιμάται με διάφορους, αρπάζει την ευκαιρία να κάνει κάτι έξω απ’ τα νερά της. Οι μέρες περνάνε και το κορίτσι παλεύει με τον εαυτό της για να μην ερωτευτεί το αγόρι. Μέχρι που το αγόρι, προς δική της ανακούφιση, φεύγει.

Επέστρεψε ένα χρόνο αργότερα. Το κορίτσι είναι στην ίδια θέση. Φοβάται να ανοιχτεί. Φοβάται να πει τι νιώθει και να αφεθεί. Έχει αρχίσει να ερωτεύεται το αγόρι και αυτό την κάνει να απομακρύνετε από αυτόν. Γιατί όταν θες κάτι πολύ και φοβάσαι μη το χάσεις, δεν προσπαθείς καν να το αποκτήσεις.

Η ιστορία δεν έχει τελειώσει ακόμα. Είναι περίεργο να βλέπω τα σχόλια των αναγνωστών. Το πώς την κρίνουν για το ότι «του ανοίγεται αλλά συνεχώς κλείνετε πάλι». Είναι ωραίο το ότι υπάρχει κάποιος που ενδιαφέρετε αρκετά για αυτήν για να επιμείνει και να την κάνει να ανοιχτεί και να ερωτευτεί. Παρόλο που το αγόρι δε θα μείνει για πολύ καιρό.

Γιατί μπορεί να είναι μόνο μια ιστορία, αλλά δεν είναι παραμύθι. Γιατί τα παραμύθια δεν υπάρχουν.

RIP

2009-06-26T14:45:00.003+03:00

"Just beat it, beat it, beat it, beat it
No one wants to be defeated
Showin how funky strong is your fighter
It doesnt matter whos wrong or right
Just beat it, beat it
Just beat it, beat it
Just beat it, beat it
Just beat it, beat it"

το πρώτο τραγούδι που τραγούδησα. τα πρώτα αγγλικά που έμαθα. τα πρώτα τραγούδια που χόρεψα.γιατί πάντα έτσι θα τον θυμάμαι. και ναι έβαλα τα κλάματα και χθες τα ξημερώματα όταν το εμάθα και τώρα που ακούω τα τραγούδια του.

"Well they say the skys the limit
And to me thats really true
But my friend you have seen nothing
Just wait til I get through . . .

Because Im bad, Im bad-come on
(bad bad-really, really bad)
You know Im bad, Im bad-you know it
(bad bad-really, really bad)
You know Im bad, Im bad-come on, you know
(bad bad-really, really bad)
And the whole world has to answer right now
Just to tell you once again,
Whos bad . . ."

Dirty Diana

Beat it

70's

2009-06-25T00:44:00.002+03:00

You have a great taste in music and a particular love for rock. You love to chill and party with your friends, and most consider you the epitome of "cool" because of your rebellious nature and sense of adventure for life. You're trendy in style and have strong opinions about religion and politics. You are against "the man" and the injustices of the world and tend to have a guard up with people you don't know very well. But you save your deepest emotions and romantic side for that special someone.You have a lot of inner convictions and beliefs, but definitely come across as extremely easy-going and flexible. You are actually a good mixture of the two, but once in a while you let your laziness get the best of you. You're all about having a cause and having even more of a great time...sometimes TOO great of a time ;)

Καλά το λέω εγώ ότι θα έπρεπε να είμαι στα 70s...κατα προτίμηση στην Αμερική, bandaid σε rock n roll μπάντα...γαμάτα θα ήτανε!

Unforgiven

2009-06-23T14:06:00.004+03:00

"what I've felt,what I've known,sick and tired, I stand alone,could you be there cause I'm the one who waits for you..or are you unforgiven, too?"

Στα πλαίσια του "πρέπει να ήμουν πληρωμένος δολοφόνος και να σκότωσα ολόκληρους στρατούς με ανθρώπους στη προηγούμενη μου ζωή για να το πληρώνω τόσο ακριβά τώρα" είμαι unforgiven. Οι στίχοι έχουν πάρει τελείως διαφορετικό νόημα.

Γκαντεμιά δεν είναι το άλλο σου μισό να είναι Unforgiven? Αν υπάρχει το άλλο μισό. Οι απόψεις μου στο έρωτα και την αγαπή έχουν γίνει σαν την σκηνή στο Kill Bill στο House of Blue Leaves, που η Νύφη κατάέσφαξε τους Crazy 88.

Πρέπει να κόψω αυτές τις ταινίες μου φαίνετε. Αλλά μ'αρέσουνε, φταίω???

We are here. We are waiting.

2009-06-22T19:08:00.001+03:00

ελπίζω να βρω παρέα για να πάω γιατί θα τσαντιστώ αν το χάσω και αυτό!

The beginning

2009-06-22T09:24:00.001+03:00

Την Παρασκευή θα έλεγα ότι the wicked witch of the valley επέστρεψε. Το άγχος της εξέτασης και η το ξενέρωμα που έφαγα από τους φίλους μου με έκαναν απίστευτα σκληρή και απότομη. Τουλάχιστον προς τα σωστά άτομα.

Το πρόβλημα ποιο ήταν? Δε γουστάρω να με στήνουν. Τους ζήτησα να με βοηθήσουν, συμφώνησαν να κάτσουμε μαζί να διαβάσουμε και με γράψανε [μην πω που]. Και δεν το ακύρωσαν κιόλας. Αν δεν μπορείς, ακύρωσε το. Γι’ αυτό υπάρχουν τα τηλέφωνα, το Internet, τα περιστέρια και ο καπνός.

Κάθισα όμως μόνη μου και κατάλαβα πως πρέπει να συμπληρωθεί το έντυπο για να το παραδώσω στην εξέταση. Μου βγήκε η πίστη αλλά τα κατάφερα. Μόνη μου. Και άντε κατούρα μας ξερόλα αν σε ξαναρωτήσω τίποτα.

Περασμένα ξεχασμένα. Το κακό είναι το επειδή ήμουνα απότομη αναγκάστηκα να πω στην υπόλοιπη παρέα ότι ξενέρωσα γιατί ο Σ είναι παρτάκιας. Τουλάχιστον συμφώνησαν. Τέλος πάντων. Περασμένα αλλά όχι ξεχασμένα. Συγχωράω πάντα αλλά δε ξεχνάω ότι με πλήγωσες.

Σε δυο ώρες δίνω Ιστορία και το απόγευμα Μπετό 2 θεωρία. Διάβασα μόνο το πρώτο. Το δεύτερο το άφησα για την δεύτερη εξεταστική. Και από αύριο θα ξεσκιστώ για το μάθημα της Τετάρτης που πρέπει να το περάσω αυτή την εξεταστική.

Άντε και καλή αρχή γιατί με περιμένει λιώσιμο από σήμερα.

Freaked out

2009-06-18T10:34:00.000+03:00

Έχω φρικάρει τελείως!!

Δίνω σήμερα Μπετόν 2 εργαστήριο. Ινοπλισμένα, οπλισμένα κτλ κτλ. Και έβλεπα όνειρο ότι πήγα να δώσω και δε πρόλαβα να διαβάσω και το ήταν και ο καθηγητής του αυριανού μαθήματος μέσα! Πω πω πω

Πρέπει να διαβάσω και για το σημερινό γιατί το απόγευμα θα έρθει μια φίλη μου να της τα δείξω. Ξέρω να κάνω τις ασκήσεις αλλά πρέπει να της φρεσκάρω λίγο γιατί και η μνήμη μου τα έχει παίξει γαμώ το ΠΕΤΥΛ μου μέσα.

Δίνω και Μπετό [ΠΕΤΥΛ] αύριο. Αναμίγματα, πως το φτιάχνουμε κτλ κτλ. Έχω φρικάρει! Έχω μείνει μόνη μου να διαβάσω και να κάνω κάποια πράγματα που δε ξέρω πως και έχω τρελαθεί. Η μαλακία? Ότι παρόλο που πήρα 7,8 στο 1ο μέρος και 5 στο 2ο μέρος και παρόλογο που για οποιοδήποτε άλλο εργαστήριο ένα 2,2 θα ήταν αρκετό για να περάσω με 5 το εργαστήριο. Εδώ δεν ισχυεί! Εδώ, παρόλο που στα 2 πρώτα μέρη μπορείς να επανεξεταστείς, στο Μπετό δε μπορείς και επίσης αν δε το περάσεις, κρατάς τον βαθμό των 2 πρώτων και ξαναπαρακολουθείς το 3ο κομμάτι. Γάμησε τα!! Που θα πάει θα περάσει και αυτό.

Ουστ

2009-06-16T17:57:00.003+03:00

Ζητώ παράλογα πράγματα μου φαίνετε ε?

"Άντε να τελειώνουμε γιατί μας χάλασαν οι χάλυβες
και να πάνε να χεστούνε όλοι"
posted Friday, May 22, 2009, 5/22/2009, μια μέρα πριν δώσω χάλυβες και πάλι το ίδιο βιολί. Πάλι να ζητάω βοήθεια απο τους φίλους μου και πάλι να με γράφουνε.

Ε ναι ρε συ, όταν παρακαλάω να με βοηθήσετε σε μια άσκηση, και συμφωνείτε να με πάρετε να βρεθούμε την επόμενη μέρα το μεσημέρι. Με γράφετε [μην πω που] και όταν σας παίρνω και επίσης με γράφετε [μη πω που πάλι]…ε μάλλον ζητάω παράλογα πράγματα όταν απλά θέλω να απαντήσεις στο κωλοτηλέφωνο.

ΕΙΝΑΙ ΑΓΕΝΕΙΑ ρε πούστη μου!! Να σε ψάχνει ο άλλος και να τον γράφεις.
Άντε στο διάολο πια. Βαρέθηκα να με στήνουνε.

Με στήνεις? Άντε και γαμήσου.
Τέλος.

ανθρωποκτονία

2009-06-15T19:33:00.001+03:00

"Σύμφωνα με το βούλευμα, ο ειδικός φρουρός που πυροβόλησε το μαθητή παραπέμπεται για ανθρωποκτονία από πρόθεση, ενώ ο συνάδελφός του που ήταν παρών στο περιστατικό για συνέργεια σε ανθρωποκτονία."

Καιρός ήτανε να γίνει και κάτι σωστό

Ολόκληρο το άρθρο

Wanted +The Bday List+

2009-06-10T11:42:00.004+03:00

1. chucks. cuz the old ones look like this [those are 5 years old] and like this [those are 7,5years old;p]

2. Heineken Draught keg
3. Sony CyberShot DSC-S750

4. fedora hat

5. big big big hat

6. birthday cupcakes

Hats and Marilyn

2009-06-09T18:36:00.003+03:00

I really need to buy those hats. Hats make me happy.

Marilyn Manson calms me down when am all fucked up.

Am I superman or Lois Lane?

2009-06-08T22:36:00.002+03:00

my tweet:
QuelMarthfinished the project and the presentation - taking a break before moving on to the next exercise

και η θεϊκή απάντηση:
My8os@QuelMarth υπάρχει καμία μέρα που να μην έχεις να κάνεις τπτ; Μήπως τελικά είσαι εσύ ο superman και μας κοροϊδεύεις τόσο καιρό; :P

χαχαχαχαχαχα

Λευκό

2009-06-08T13:05:00.000+03:00

Κοιτάω τώρα τα αποτελέσματα των εκλογών και προσπαθώ να καταλάβω τον τρόπο που σκέφτεται ο κόσμος; Όσοι από αυτούς πήγαν να ψηφίσουν.

Μπορείς να μου πεις σε παρακαλώ πάρα πολύ, τι ακριβώς περιμένεις να [ξανά]κάνει το ΠΑΣΟΚ, που δεν το έχει ήδη κάνει η ΝΔ?

Γιατί πάντα βγαίνει η αντιπολίτευση δεν έχω καταλάβει. Ποιος ψηφίζει στις βουλευτικές δηλαδή? Ο φούφουτος?

Και το σκηνικό με την αποχή δε το γουστάρω με τίποτα. Στην Ελλάδα το ποσοστό αποχής έφτασε το 47,4% ενώ στην Κύπρο το 49%.

Σαν πολίτης, έχεις μια και μόνο ευκαιρία να ακουστείς; Να ψηφίσεις. Θα μου πεις πως η αποχή σου είναι τρόπος να ακουστείς ε? Δεν το ήξερα πως, ο τρόπος για να ακουστώ ήταν να αράξω στην παραλία.

Η αποχή δεν είναι λύση και το επιχείρημα μου είναι πως, μπορεί εσύ να χέστηκες για την ψήφο αλλά κάποιο ποσοστό πάλι θα πάει να ψηφίσει. Αποφάσισες να αφήσεις αυτό το ποσοστό να καθορίσει τη μοίρα σου ε?

Ήμαστε άξιοι της μοίρας μας. Τι άλλο να πω.

Μη με παρεξηγείς, δε γράφω υπέρ κάποιου κόμματος. Δε γουστάρω τις ταμπέλες και γι’ αυτό δε λέω τι ψηφίζω. Απλά θεωρώ πως ο μόνος τρόπος να πάρουν το μήνυμα είναι η προσέλευση του κόσμου στην κάλπη. Δεν γουστάρεις κανέναν? Τέλεια. Γι’ αυτό υπάρχουν τα λευκά, τα οποία παρεμπιπτόντως δεν πάνε στον πρώτο, απλά δεν προσμετρούνται στο αποτέλεσμα.

It's over before it began

2009-06-06T16:45:00.002+03:00

Έχω κατασκηνώσει στην κολλητή μου για το ΠΣΚ γιατί όλοι οι άλλοι έχουνε πάει Ιταλία. Τρελή ξενέρα έφαγα πάντως με την ακύρωση του ραντεβού.

Ναι, μετά απο δυο μέρες το θυμήθηκα.

Γι' αυτό δεν γράφω για "φλερτ" και μαλακίες πια. Γιατί δεν αξίζει να σπαταλάω τον πολύτιμο μου χρόνο γράφοντας για πράγματα που δεν πρόκειται να γίνουν; γιατί απλά μερικά πράγματα τελιώνουν πριν καν αρχίσουν. Η ιστορία της ζωής μου.